zou moeten worden, kunnende zoo noodig deze tijds- en 

 breedtebepaling voor eene tweede benadering overgerekend 

 worden. 



Tegen de zoo even genoemde direkie methode bestaan 

 twee bezwaren. Ten eerste bevat het vraagstuk nog eene 

 onbekende meer dan de breedte en de korrektie des chro- 

 nometers, namelijk de indexfout des vertikalen cirkel* van 

 het universaal-instrument. Wat betreft de gemetene hoog- 

 ten nabij het Oosten of Westen , bij deze zoude zich die 

 indexfout, (die altijd hoogstens eenige weinige minuten be- 

 draagt), nagenoeg geheel laten elimineren, door het midden 

 te nemen tusschen twee waarnemingstijden en hoogten, 

 achtereenvolgens in beide standen van het instrument ge- 

 nomen. 



Trouwens alleen juist in den eersten vertikaal is de 

 verandering in hoogte evenredig aan de verandering in 

 tijd, zoodat, wanneer die waarnemingen niet vrij naauw- 

 keurig in het Oosten of Westen genomen zijn, men, om 

 den grondslag der berekening juist te doen zijn, weder 

 met behulp der bekende formule de korrektie voor deze 

 niet-eenparigheid der hoogte-verandering in rekening zou 

 moeten brengen. 



Nog minder nogtans zoude dit nemen van een arithme- 

 tisch midden van twee tijden en de bijbehoorende hoogten 

 voor de ster in de nabijheid van den meridiaan kunnen 

 geschieden, daar deze hare hoogte in het geheel niet een- 

 parig aan den tijd verandert. 



Het tweede bezwaar bestaat in de langwijligheid der be- 

 rekeningen. Zelfs de methode van Gauss, om dit vraag- 

 stuk te behandelen, die alle anderen in kortheid overtreft, 

 vereischt in het geheel 25 opzoekingen in de logarith- 

 m en tafel. 



Ten derde is het aantal genomene hoogten nabij den 

 meridiaan zelden gelijk geweest aan dat der hoogten in 

 liet Oosten of Westen, zoodat er bij deze methode dikwijls 

 waarnemingen zouden overschieten. 



