126 



zuur en myristinezuur het laurinezuur als bestanddeel moest 

 genoemd worden, 



De vraag was nu, welke de zamenstelling was van de 

 zuren A. 4, A. 5, A. 6 enz., op bladz. 91 vermeld. De 

 omstandigheid, dat deze stoffen alle zeer gemakkelijk in 

 weinig kouden alkohol oplosten , leidde mij tot het ver- 

 moeden, dat zij all<* uit laurinezuur bestonden. Dit werd 

 ook bevestigd door eene elementair-analyse van het zuur 

 A. 9, dat zich niet verder liet splitsen, bij behoorlijke 

 reiniging een smeltpunt van 43° had en de volgende uit- 

 komsten opleverde: 



0,2554 gram stof gaf 0,6257 gram koolzuur en 0,2556 

 gram water. 



Aan deze resultaten beantwoordt een koolstof-gehalte van 

 72,26 procent en een waterstof-gehalte van 12,06 procent. 



Hiermede is dus het onderzoek, dat ik mij had voorge- 

 steld, afgesloten. Ik wil echter nog vermelden, dat de 

 zuren B, G. D, E en F, bovenvermeld, hoofdzakelijk 

 uit laurinezuur bestonden en slechts B een weinig my- 

 ristinezuur en palmitinezuur bevatte. De kokos-olie is 

 dus eene rijke bron van laininezuur, en zij, die dit 

 laatste zuur willen bereiden, kunnen niet beter doen dan 

 door gefractioneerde praecipitatie dit zuur uit kokos-olie 

 af te scheiden. Dit geeft weinig bezwaar. Door de groote 

 oplosbaarheid van capras, caprylas en caproas barytae in 

 alkohol, tegenover het lauraat, zal men de scheiding van 

 lauras barytae en de zouten der lagere vetzuren gemakke- 

 lijk uitvoeren, zooals ik bij mijn onderzoek heb kunnen 

 ondervinden; en eene verontreiniging met myristinezuur 

 en palmitinezuur laat zich bij het vrije zuur gemakkelijk 

 daaraan kennen, dat er bij bckocling tot de gewone tem- 

 peratuur (lö°G) iets uit de alkoholische oplossing krys- 

 talliseert. De zuren G, II en J heb ik slechts opper- 

 vlakkig onderzocht. Het is mij gelukt, volgens de door 

 Lerch en Fehling gevolgde methode, twee zouten te ver- 

 krijgen, die in water in verschillende mate oplosbaar zijn 



