145 



bel abdoraen niet zoo ver voor de vieugels vooruitsteken. 

 Ook de extremiteiten zijn in evenredigheid iets dunner en 

 langer. Het belangrijkste verschil echter van alle overige 

 tol mi toe bekende Dalpada, waardoor zij tot het genus 

 Halijs nader!, levert de dilatatie harer voorste tibiae, wel- 

 ke niet bladachtig en afgerond zijn, maar eene van lief 

 kniegewicht af beginnende smalle , naar heneden toeallengs- 

 kens b reeder wordende; regte graat vormen. 



ik vond tot nu toe slechts twee individuen (mannetje 

 en wijfje) in de maand .Mei op een Melastomum in 

 de hooggelegen IVfarga Pager-Goenoeaig (bovenlanden van 

 Palembang). Zij waren bijzonder schuw en vlag en moei- 

 jelijk te genaken. Overigens schenen zij dezelfde eigen- 

 schappen te hebben als i). aspersa. 



Tab. Fig. 9 mms. 



Dalpada oh lu si col lis n. sp. 



Long*. 0,009 — 10. Lntcobrunnca, scutelli brunnci angulis 

 alboguttatis ; capite, thoracc, scutello et elytrarnm parte 

 coriacea aspersis punctulis vel striulis albesecniibns, in 

 prothorace numerosissimis et ibidem in striam longitudina- 

 litcr eongregatis medianam , quae ad rostrum capitis usque 

 continuatnr et in fronte bifida est. Abdominis margine 

 el v tras prolabente alternatim albo et nigromaculata. An- 

 tennarnm articulo quarto et quinto nigris, insertione pal- 

 lescentibus, pedibus pallidis articulationibus nigris; tibia- 

 rum dilatatione foliolacea, parva, nigromaculata. 



Sumatra, Ra was, Lahat. December, Jannarij. 



Deze species is niet alleen door de mindere grootte, 

 maar ook vooral door de minder vooruitstekende en meer 

 afgeronde hoeken van den prothorax van de beide vorige 

 soorten onderscheiden. Zij is niet bijzonder zeldzaam en 

 houdt zich meestal tusscheu alang-alang op de halmen van 

 hooge Gram ineen op. Zij zijn schuw, ving en moeijelijk 

 te naderen. Over hunne leefwijze is mij niets bekend. 



Tab. l-'ig. 10. 



De diagnose tusschen deze .drie van Sumatra bekende 



