179 



of liever stukjes van den bodem van een flesch geplaatst 

 en in dvn mond een staafje van geel koper, hetwelk een 

 versiersel der tanden moest voorstellen, die alle uit de 

 kassen van de hoven en onderkaak verwijderd waren. Aan 

 de regterzijde van het voorhoofdsbeen wordt eene driehoe- 

 kige inkerving en op tien regter voorhoofdsknobbel een klein 

 üithooling gezien, liet laatste zal waarschijnlijk door eene 

 zweer veroorzaakt zijn. De schedel is met spiritus tot een 

 ontleedkundig onderzoek schoon gemaakt. 



Een langwerpig eironde schedel, liet voorhoofdsbeen gaat 

 tot aan het midden der matig ontwikkelde knobbels (zoo als de 

 afbeelding duidelijk aanwijst *) die 5 11 van elkander ver- 

 wijderd zijn, opwaarts, het buigt zich dan om, en klimt, 

 in het midden sterk gewelfd, opwaarts naar den kroon- 

 naad, alwaar de wandbeenderen eene geringe platheid vertoo- 

 nen , doch alras eene kleine verhevenheid langs den pijlnaad 

 daarstellen en overgaan in het groote ronde achterhoofd. 

 Het bovenste gedeelte van het uitsteekende achterhoofds- 

 been gaat bijna regt opwaarts en het smalle onderste ge- 

 deelte is ongeveer horizontaal, doch ongelijk door de sterke 

 indrukselen der spieren. Tusschcn de tepelvormige uit- 

 steeksels is het achterhoofd niet, zóó als bij de meeste 

 voorgaande schedels, bolvormig; van daar de geringe breed- 

 te van 118'", daar die gemiddeld 126 1 " bij de tien Dajaks 

 bedraagt; maar de knokkels staan lager dan de tepels. De 

 zijwanden zijn vlak. De uitpuilende wandbeenknobbels, 

 waarover de halfmaansgewijze lijn loopt, liggen achter- 

 waarts. De schubnaad is te zien, maar niet te voelen; 

 indrukselen van spieren niet sterk. Slaapkuilen breed 

 en diep; onder de halfmaansgewijze lijn springt de kroon- 

 naad eenigzins voorwaarts; maar nog meer puilt de naad 

 uit, die de slaapbeenschub met den grooten vleugel van 

 het wiggcbeen vereenigt. liij den wandbeenhoek en den 

 grooten vleugel overtollige beentjes, zoo als de afbeelding 



•1 De grenslijn v:ui de hars, die het gelaat bedekte, ia duidelijk op de te- k 



