180 



aanwijst. De lijn, getrokken uit den eenen uitwendigen 

 gehoorgang naar den anderen , raakt de ronde knokkels 

 des hoofds; het grondstuk is nog niet volkomen vergroeid 

 met het wiggebeen. 



De oogkassen zijn hier meer dan bij de voorgaanden 

 langwerpig in de dwarse lijn; de wanden zijn dik en de 

 randen rond. De jukbeenderen zijn niet uitstekend, en 

 de jukbogen zeer dun. Wangkuilen niet diep; de uit- 

 steekselen tot het ontvangen der jukbeenderen niet zwaar, 

 echter breeder dan de laatstgenoemden. De bovenkaak 

 niet breed, niet lang, niet vooruitstekend, maar wel de 

 kassen der bovenste snij tanden. De gelaatshoek 70°. De 

 neustakken der opperkaak liggen ongeveer plat naast de 

 kleine smalle in het midden gebogen neusbeenderen. Aan 

 de neustakken zijn sporen van naden te zien. 



De binnenranden der oogkassen nabij den neuswortel 

 staan veel digter bij elkander, dan bij de andere beschrevene 

 Dajaksche schedels. 



De uitwendige neusopening is, zoo als bij voorgaanden, 

 groot en hartvormig; de onderrand meer als het ware 

 uitgesleten, dan scherp. De inwendige neusbeenderen ontbre- 

 ken, uitgenomen het ploegbeen, dat nogthans beschadigd 

 is. Het verhemelte matig gewelfd , de breedte tusschen de 

 laatste tandkassen 38"\ De onderkaak is niet hoog en niet 

 lang, de kin uitstekend, de onderrand vrij dik, de schuins 

 opklimmende takken breed. De hoek dun. De schuin- 

 sche uitwendige lijn, zoo als bij de overigen, duidelijk 

 vooruitspringend. Het doornsgewijs uitsteeksel der kin , zoo 

 als bij de overigen , weinig ontwikkeld. Tusschen den knob- 

 bel en het hoofd van de onderkaak is een gat geboord, 

 waardoor met een touwtje dit been aan den schedel be- 

 vestigd is geweest. Het vleugelhaakje is verwijderd, de 

 buitenste plaat, even als bij den voorgaande, smal. 



