181 



No. 10. Deze schedel is even als No. 8 van regelmatige 

 spiraalijnen en andere figuren, met een e zwarte verfstof 

 gekleurd, voorzien. Twee gaten zijn in het midden van 

 hel voorhoofdsbeen nabij den kroonnaad geboord en verder 

 over het gelaat eene laag harsachtige stof met een neus 

 van hout, die ook bedekt ia met hars. In de met die stof 

 en hout opgevulde oogkassen zijn ook doorboorde ijze- 

 ren plaatjes gebragt, om de oogen voor te stellen. De tanden 

 zijn uit de kassen getrokken; de randen der drie bovenste en 

 achterste tandkassen zijn, even als de twee linksche, onder- 

 ste en achterste nagenoeg verdwenen. De overige kassen 

 zijn met hars opgevuld. 



De hars van liet gelaat en de stukjes hout uit de ge- 

 zegde holten genomen zijnde, ziet men dat de ncusbeen- 

 deren , het middenschot , het ploegbcen , de oogkasplaten voor 

 al van het linker voorhoofds-en opperkaaksbcen bijzonder 

 geschonden zijn. 



Dit doodshoofd heeft zeer veel overeenkomst met het 

 voorgaande. 



De meerdere lengte moet aan de uitpuiüng van het ver- 

 ticale gedeelte des achterhoofds toegeschreven worden. Het 

 achterhoofdsgat is ook iets langer, en het achterhoofds- 

 Been langer en breeder; het grondstuk puilt niet zóó sterk 

 uit, als bij de voorgaanden, doch het is toch naar bene- 

 den gedrongen; de slaapsbeenschubben staan meer bui- 

 tenwaarts en daardoor de slaapvlakten een weinig ron- 

 der dan bij het voorgaande nummer, bij hetwelk de af- 

 stand der jukbogen kleinder is. De oogholten zijn rond 

 nagenoeg in vergelijking bij die van den vorigen schedel. 

 De neusbeendcren zijn korter doch beschadigd. De breedte 

 van den neuswortel heeft de gemiddelde maat. Het ach- 

 terhoofd is scheef en de pijlnaad nabij den lambdanaad 

 uitge wischt; ook de lambdanaad is bij de achterste boven- 

 ste hoeken der kruinbeenderen bijna uitgewischt. liet 

 grondstuk is met het wiggebeen vergroeid. 



