207 



beenderen klein gebogen. Neuswortel zeer breed. Overtol- 

 lige beentjes in den lambdanaad. 



No. 13. Een groot hoofd , laag, plat voorhoofd, ronde 

 zijwanden, rond, laag, breed achterhoofd, kruin eenigzins 

 gewelfd. Het begin van den slaapboog zeer scherp op het 

 voorhoofdsbeen. Bovenkaak zeer breed en vooruitstekend; 

 onderkaak bijzonder lang en sterk ontwikkeld; oogkassen 

 langwerpig breed, neusbeenderen plat. De afstand tusschen 

 de jukbogen zeer groot even als bij de Menadonezen. Over 

 het algemeen heeft dit hoofd meer overeenkomst met den 

 vorm der Menadonesche dan met dien der Makasaarsche 

 schedels. 



Het komt ons ook voor, dat Blumcnbach onder No. XLIX 

 in zijn. Dec. epiinta geenen Boegineschen , maar eenen 

 Mcnadoneschen schedel beschreven heeft. Niet alleen dit 

 maar ook de afteekening duidt geene Boeginesche type aan ; 

 Blumcnbach zegt op pag. 18 insigni latitudine ossium ju- 

 galium et orbitarum plano latoque naso longe a se invi- 

 ccni distantium amplitudine etiam mongolici quid prae se 

 ferre videtur. Uit ziet bijzonder op de Menadonezen, die 

 wij bezitten. En de naam van La Tua kan ook van eenen 

 Menadonees zijn. 



No. 14. Een rond plat klein hoofd, voorhoofd klein, 

 een weinig opwaarts gaande en dan gebogen; zijwanden 

 bolvormig, achterhoofd plat; neusbeenderen plat* De bo- 

 venkaak steekt weinig vooruit, onderkaak ligt en smal. 

 De kroonnaad is bijna verdwenen, de pijl naad geheel en 

 de lambdanaad ook bijna geheel. De schubnaden zijn 

 innig met de wandbeenderen vereenigd. Overtollige been- 

 tjes in de tepel naden. Vele doorschijnende plekken en 

 gaatjes in de slaapgroeve en de wortel van de groote vleu- 

 gels zeer dun en benedenwaarts gedrongen. Een derde 

 gewrichtsknokkel op den voorsten rand van het groote 



