gen, aan de westzijde van het Smeroegebergte, in de vlakte 

 van Loemadjang. De massa voorbergen bezuiden den Sme- 

 roe tot aan zee , vormen eenen zoo chaotischen doolbof van 

 punten en kloven, bosschen en wateren, rotsen en berg- 

 brokken , dat vooreerst geen Europeaan zich verder durft 

 wagen; en sedert 1828 toen het voornemen bestond om 

 een 1 weg langs de Zuid door te kappen, (Bat. Gen. Verli. 

 deel XX. bl. 10, Yerh. over Tengger, enz.,) niemand, voor 

 zoo verre bekend, daar een overzigt heeft kunnen nemen. 

 Wij kwamen het digst bij dezen bergchaos, te Pagoean in 

 Kandangan en te Penangal in Loemadjang, de laatst be- 

 woonde plekken en eenige palen ver in ondoordring- 

 baar bosch. Langs de kust stuit men terstond op onover- 

 komelijke rotsen en klippen,- padas en trachietbrokken. 



De berg Medangan , (Watangan,) is blijkbaar eens met het 

 nabijliggend eiland Noesa-Baron,- ééne enkele kalkrots, zon- 

 der bronwater, 52 vierkante palen groot,- in zigtbare ver- 

 binding geweest. De formatie is dezelfde. Een steenbrok, 

 op last van den resident Major van den Watangan afge- 

 kapt, en nu naast den pasangrahan van Poeger liggende, 

 is meer eene marmersoort, dan de steen vau den Bentar. 



Ad. HL Volgens opgave van den kontroleur Ligtvoet, 

 Junij 1861 , strekt, de berg Watangan,- aan zijnen voet Rlatak , 

 genaamd, zich om de Oost uit toteenige palen, hoogstens 

 vier; als zoodanig is die heuvel gelijk aan den Bentar op 

 de Noordkust; doch hij is hooger, cirka 5-7-800 voeten. 



De aanstipping dezer bijzonderheden leidt mij tot het 

 meer uitvoerig uiteenzetten van mijne bevinding; ik be- 

 noude mij dus een uitvoerig opstel voor en verzoek de 

 direktie bet vorenstaande te willen aannemen, als een be- 

 wijs van mijne belangstelling in het groote werk van di\ 

 Junghuhn, bij lust tot vergelijking. 



Van de direktie : 

 haar dienstvaardig korr. lid, 

 J. Hagemain" Jcl. 



