53 1 



been gemaakten dolk. Een uit varkenstanden of wh koraal 

 vervaardigd versiersel , dat door liet middenschot van den 

 neus gestoken werd , zoomcde de vuurroode kleur welke som- 

 mige aan hun hoofdhaar gegeven hadden, verhoogde uitermate 

 den indruk, dien het woeste gezelschap op ons maakte. 

 Onder een oorverdoovend gescheeuw grepen deze wilden 

 naar al wat los en vast was ; de medegenomen geschenken 

 werden ons letterlijk uit de handen gescheurd, de sabel van 

 den heer Heekman, waarop hij voorzigtigheidshalve zat, 

 werd hem haast onder het lijf weggetrokken en eindelijk 

 ligtte een Papoe, stouter dan de anderen , den koperen arm 

 van het roer uit den tap en ging daarmede aan den haal. 

 Dit was nu te erg en ter voorkoming van ernstige gevolgen 

 werd het hoog tijd, om paal en perk te stellen aan het 

 tot baldadigheid overslaande gedrag onzer aanranders. Aan 

 een der soldaten werd gelast een schot op den vlugtenden 

 dief te lossen , zoodanig dat de kogel over zijn hoofd 

 heen moest vliegen; de knal, alsmede het vuur en de rook 

 van het schot deden de wilden wat atdeinzen en dit gaf ons 

 gelegenheid den dief met kracht van riemen natejagen. 

 Wij wonnen ook spoedig op hem, maar hij bleef gestadig 

 door scheppen , zonder naar ons herhaald geroep te willen 

 luisteren. Digt bij hem gekomen deed hem echter een 

 tweede schot waarvan de kogel vlak langs zijn oor heen- 

 gevlogen was, verbaasd omkijken en bespeurende dat hem 

 geene kans tot verdere vlugt meer overbleef, wierp hij de 

 welligt tien pond zware roerpen met volle kracht in de 

 sloep, daarmede de hand van den heer Beekman deerlijk 

 rakende. Intusschen hadden zich de praauwen verspreid 

 en wij kwamen verder ongedeerd aan boord terug, een paar 

 van de bovenvermelde versiersels medebrengende, en zon- 

 der meer bijzonderheden liep deze mij onvergetelijke dag 

 ten einde. Om met de inboorlingen nader kennis te maken, 

 werd door de leden der kommissie voor den anderen mor- 

 gen een togt bepaald, naar de plaats die wij voor de mon- 

 ding eeèer rivier hielden. 



Den 24' u Junij kort na zonsopgang namen wij dan ook 

 dl. xxiv. M 



