541 



mogt geen dor inboorlingen op liet dek komen en er stond 

 dag en nacht eene schildwacht op de kampanje met geladen 

 geweer. De praauwcn der inboorlingen kwamen vlak hij het 

 schip en wanneer we het een of ander voorwerp wilden in- 

 ruilen , gaven wij de ruilgoederen aan de in de praauwcn zit- 

 tende wilden om zelven daaronder te kiezen. Daar er geen 

 onzer tolken was, die het hier gesproken dialekt kende, zoo 

 moesten wij trachten ons door middel van allerlei gebaren 

 verstaanbaar te maken, zoo goed en zoo kwaad als het 

 kon. Tot nu toe had clic; soort van handel, ten minste bij 

 ons aan boord nimmer aanleiding tot kwestiën gegeven, 

 toen in den namiddag een Papoe met zijne praauw aan 

 stuurboord kwam liggen en een net gewerkt, halsversier- 

 sel lo koop bragt. Daarna begeerig, reikte ik hem eenige 

 snuisterijen toe om er zelf eene keus uit te doen, doch 

 in stede daarvan, legde hij bedaard het geheele pak naast 

 zich neer, greep zijn 1 riem en pagaaide op zijn gemak 

 achter het schip om en vlak langs bakboordszijde heen. 

 Door die schelmachtige handelwijze wrevelig geworden, 

 Sproög ik op de kampanje, greep het geweer der schild- 

 wacht en mikte op den Papoe. Deze wettigt uit het op 

 den dag onzer komst voorgevallene, in mijn doen zeer juist 

 eeue bedreiging ziende, greep den gespannen boog, legde 

 er eene pijl op en mikte, de pees aantrekkende, wederkecrig 

 op mij. Volstrekt geen plan hebbende om werkelijk 

 te Sfchieten , liet ik op het zien dezer uittarting het ge- 

 weer zakken, gaf het aan de schildwacht terug en bleef 

 bedaard staan , den inboorling strak aanziende. Nog eenigen 

 tijd bleef deze op mij mikken; doch ziende dat ik geene 

 Vijandige plannen meer had , legde ook bij zijn wapen neder 

 en maakte zich stilletjes uit de voeten, mijn geheelen schat 

 van ruilartikelen medenemendc. 



Ook aan boord van het stoomschip, waarvan de toegang 

 aan de inboorlingen was vergund, vielen soortgelijke too- 

 neelen voor en sommigen toonden zulke meesters in het 

 stelen te zijn, dat ze ondcranderen op hoogst behendige 



