571 



Gelijk al de groote eilanden \d\\ den Molukschen ar- 

 chipel, is ook Misool zeer schraal bevolkt; op eene vlak- 

 te uitgebreidheid van ongeveer 50 □ G. M. heeft het 

 naanwrlijks 2000 zielen, welke gedeeltelijk aan het strand, 

 gedeeltelijk in het binnenland wonen. De strandbewoners, 

 zijn in naam Mohainedanen en deels van Papoeschen, deels 

 van Ternataanschen oorsprong. Ze staan onder hoofden 

 (radja) en bestuurders (tjatjan) en zijn onderdanen van 

 d^n sultan van Tidore, tot wiens gebied Misool behoort. 

 De binnenlandsche- of bergbewoners zijn Papoes en komen 

 in uiterlijk, zeden en gewoon ten met hunne stamgenooten 

 op de Zuidwestkust van Nieuw-Guinea overeen. Ze wo- 

 nen in kleine, armoedige gehuchten, leven niettegenstaan- 

 de hunne weinige behoeften hoogst ellendig en houden 

 zich bezig met jagt en landbouw. De strandbewoners 

 oefenen eene soort van suprematie over hen uit, hebben 

 ze onderling verdeeld en leven grootendeels van en door 

 hen. Dat de arme Papoes bij dien staat van zaken niet 

 de gelukkigsten zijn, is gemakkelijk nategaan. 



De volgende zijn de Mahomedaansche strandnegorijen: 



aan de Noordkust: 



Waigamma (Noord-Waigamma bij Derfelden v. Hinderst.), 

 de grootste negorij van het eiland, met 14 huizen en 100 

 zielen, onder bestuur van eenen radja en tjatjau , welke 

 laatste den zwakken regent beheerscht; 



aan de Oostkust : 



Faffanlaf (8 huizen met 60 zielen) , Gamda (6 h. met 

 50 z.) en Lelinta (op de kaart van Melvill onder den on- 

 juisten naam van Silinta verkeerdelijk op de Zuidkust ge- 

 plaatst; 10 h. met 80 z.), onder bestuur van eenen ouden 

 radja met bijvoeging van eenen radja moeda ; 



aan de Zuidkust : 



Efbé met 3 huizen en 15 zielen. 



De negorijen Kakap , Zuid- "Waigamuia en Misool, voor- 



DL. XXIV. 24 



