405 



delen meester te blijven, zoodat. men na eenige vruehte- 

 looze pogingen, genoodzaakt was de reeds aangelegde wer- 

 ken te verlaten. 



Dewijl het van belang was om liet onderzoek op groo- 

 tere diepte voort te zetten, begon men toen terstond met 

 bet zinken van eenen nieuwen put, die in dv.n tijd van 

 ongeveer twee maanden, tot op de diepte van 55 el was 

 gebragt. Door bet drijven van eenen d warsgang werd ver- 

 volgens de vroeger gevondene ader opgespoord, en men 

 vond daarbij, geheel tegen verwachting, dat deze was af- 

 genomen tot op eene zwaarte van gemiddeld 0.04 el. 



De ader werd intusscheu in hare rigting tot over eene 

 lengte van 27 el nader onderzocht, waarbij bleek dat zij 

 geheel in de vaste rots verdween ; daar men echter naai- 

 de zijde van het gebergte nog steeds sporen van kopererts 

 in liet vaste kleigesteente aantrof, zoo werd het onder- 

 zoek in die rigting nog voortgezet, doch weldra kwam 

 het water met zooveel kracht uit eenige spleten in de 

 rots te voorschijn, dat de gangen binnen weinige uren ge- 

 heel onderliepen. 



Uit denzelfden put werd toen nog op de diepte van 19 

 el een gang naar de zijde van het gebergte gedreven, waar- 

 bij twee dwarsadertjes werden gevonden, van welke het 

 eene zeer rijk kopererts bevatte; bij onderzoek bleek ech- 

 ter dat zij beide zich niet ver uitstrekten en doorliepen in 

 de vaste rots. Ook op deze diepte moest men spoedig 

 door het vele water het werk staken. 



In September 1859 werden de oude werken, waar in- 

 tusschcn het water door het aanleggen van een' aan den 

 dag uitkomenden gang van 54 el lengte en ook door het 

 onderloopen der nieuwe werken aanmerkelijk was vermin- 

 derd, op nieuw droog gemaakt, waarna de reeds vroeger 

 aangelegde gang naar de zijde van het gebergte werd voort- 

 gezet. 



Reeds spoedig zag men daarbij, dat de in die rigting 

 loopende koperader geheel verdween. Ook bij het verder 



