410 



go ud mijntje, nabij de kampong Senaman, op drie uren gaans 

 noordwaarts van Mandhor gelegen , eenige stukjes koper- 

 pyriet. 



Bij een later daar ingesteld onderzoek werd ecL ter niets 

 bijzonders meer ontdekt. 



Omstreeks het einde van 1859 trof men kopererts aan te 

 Tjoeng-hioeng-sam, op iy 3 uur gaans van Mandhor gelegen. 



In den daar voorkomenden verweerden graniet, die door 

 vroegere goudwasschingen over eene groote uitgestrektheid 

 was blootgelegd, kwamen verscheidene min of meer rijke ko- 

 peradertjes voor, die echter geene gelijke rigting en helling 

 hadden en bovendien verspreid waren over eene opper- 

 vlakte van ongeveer 10,000 vierk. ellen. 



Hoewel men het terrein met naauwkeurigheid onderzocht, 

 werd nergens eene hoofdader ontdekt; ook werd uit de 

 verschillende adertjes slechts eene geringe hoeveelheid ko- 

 perpyriet, vermengd met zwart kopererts (Cu S) verkregen; 

 eindelijk moest men ook daar, na ruim eene maand werk- 

 zaam te zijn geweest, het verdere onderzoek opgeven. 



Gedurende het jaar 1860 werd in het gebied van Man- 

 dhor, nog in de twaalf hierna volgende plaatsen kopererts 

 gevonden. 



lo. In de landstreek Liengkong, bij twee goudmijntjes, 

 sporen van koperpyriet in den lossen bovengrond. 



2°. In de landstreek Lioe-lian-toe op vier plaatsen; op 

 de eerste eenige stukjes koperpyriet en blende, in den los- 

 sen bovengrond eener uitgewerkte goudmijn; op de tweede 

 een onbeduidend koperpyriet adertje met koperglans- en 

 malachiet aanslag, in eene verweerde kleischiefer; op de 

 derde een w T einig gedegen koper, in eenen lossen zand- 

 grond en eindelijk op de vierde plaats eene tamelijk groote 

 hoeveelheid koperglans, min of meer vermengd met ijzer- 

 pyriet, voorkomende in eene verweerde kleischiefer. 



5o. Ongeveer 20 minuten gaans noordwaarts van Man- 

 dhor, aan den weg naar Senaman , in eene kleizandsteenvor- 



