411 



ming, eenige gzerpyrietadertjes met eene gering* boeveel- 

 heicl koperpyriet. 



4'. In de goudmijn Seh-pie in eenen verweerden kleisteen, 

 een paar kwartsadertjes met een weinijg koperpyriet. 



.; . Nabij Seh-pie, in den uitgewasseben grond eener oude 

 goudmijn, brokstukken van kwartsaders met sporen van 

 koperpyriet. 



6 . Hij eene Oude goudmijn in de landstreek Nji-thoe-kong, 

 in eenen verweerden graniet, eenige onbeduidende koperpy- 

 riethoudende kwartsadertjes. 



7o. In eene oude goudmijn bij bet riviertje Dajak in de 

 granietvormiug, een kwartsadertje metsporen van koperpyriet, 



8>. Te Man-fo-pie bij bet riviertje Dajak, aan dan weg 

 van Mandhor naar Tjoen-bioeng-sam , eenige stukken zui- 

 ver koperpyriet en verscheidene adersteenèn, die alle min 

 of meer koperbondend waren. 



Volgens geloofwaardige berigten zonde men, in vroeger 

 jaren, ook gedegen koper hebben gevonden in de thans 

 verlaten goudmijn te Sam-sin aan den weg naar Kopian , 

 op 10 minuten gaans van Mandbor gelegen, zoomede in 

 eene andere goudmijn aan den weg naar Salothong, 8 mi- 

 nuten gaans van Mandbor verwijderd. Op beide plaatsen 

 was bet echter door den ongewoelden en inoerassigen toe- 

 stand van het terrein onmogelijk om iets bijzonders te 

 ontdekken. 



De meeste der hiervoren genoemde kopervindplaatsen ble- 

 ken reeds bij de eerste ontdekking, dan wel na een on- 

 derzoek van 2 of 3 dagen, van weinig beteeken is te zijn, 

 en dienden alzoo slechts om de algemeene verbreidbeid van 

 den kopererts, in bet gebied van Mandbor, nader te be- 

 vestigen. Alleen de vierde vindplaats, in de landstreek 

 Lioe-lian-toe, zoomede die te Man-fo-pie, waren van meer 

 belang en gaven aanleiding tot bet doen van een meer uit- 

 gebreid onderzoek. In Lioe-lian-toe was men omtrent vijf 



