428 



eene voor ontginning voldoende hoeveelheid werd aange- 

 troffen. Het niet vinden van zoodanige ontginbare plaats, 

 is geenzins het bewijs, dat zij niet bestaat. Zij, die 

 kennis van zaken hebben en praktisch werkzaam zijn ge- 

 weest, weten, dat het opsporen van metaaladers in het 

 algemeen niet zeer gemakkelijk is en dat zij , in de 

 meeste gevallen, alleen door een toeval worden ontdekt. 

 Vooral in het gebied van Mandhor waren er zaken, die 

 het opsporen van koperaders moeijelijk maakten; de vele 

 uitgewerkte en onderwater staande goudmijnen en de vele 

 nog bestaande, of in moerassige valleijen overgegane wa- 

 terverzamelplaatsen, maakten het onderzoek op lage gron- 

 den bijna onmogelijk, terwijl de aanwezige bergen en heu- 

 vels meestal met bijna ondoordringbaar geboomte waren 

 begroeid en bovendien de vroegere geologische vormingen 

 in welke de aders moesten gezocht worden, meestal door 

 zware humuslagen en zandgronden waren overdekt, zoo- 

 dat ook daar de kans om tot de ontdekking eener ader 

 te geraken, zeer gering was. 



Niettegenstaande de ongunstige uitkomsten , die , na eenen 

 arbeid van ruim 2y„ jaar in het gebied van Mandhor wer- 

 den verkregen, blijft dus nog de mogelijkheid bestaan dat 

 aldaar voor ontginning vatbare koperarders voorkomen, doch 

 de kans om deze door een verder onderzoek op te sporen is 

 zoo gering en tevens zijn de tijd en de kosten , voor zoo- 

 danig onderzoek noodig, zoo groot, dat het volgens mijn ge- 

 voelen van geen belang kan zijn om vooreerst daartoe 

 over te gaan. 



Buite^zorg, 26 Julij 1862. 



