4 I i 



Planla haecce, quae tantopere in deliciis est et in hortis coloribus 

 fere omnibus ornata apparet, spontanea flavos semper gerit flores. In Eu- 

 ropae meridionalis alpibus haud infrequens, plerumque in rupibus aridis 

 occurrit; rnrius in pratis humidis planitiei. Foliis gaudet modo integerri- 

 mis; modo plus minusue serratis. Quod insigne et incredibile fere est, 

 etsi botanophili quidam et Milleri Lexicon hortulanorum id affirmant, 

 species nostra cultura umbellam 100 — 127 Aores gerentem profert. Dili- 

 genti cura in optimo hortorum humo omnium, quae culturam ferunt, 

 plantarum infiorescentiam valde augeri posse, negari non potest (sicuti Pr. 

 integrifoliae, quae spontanea uniflora seu biflora reperitur, specimina culta 

 octo vel novem flores gerentia mihi occurrerunt) et propterea ipse florum 

 numerus in ulla nostri generis specie statui nullo modo potest. 



Primulnm villosam var. /3 nivea in Curtisii Promptuarii botanici 

 Tab. 1161 delineatam auriculam esse, vivis speciniinibus, quae partim ico- 

 nem omnino aequant, partim majorem cum auricula afJInitatem ostendunt, 

 pcrsuasum habeo. Cum apud hortul.mos mercenarios Anglicos sermo sit d@ 

 Fr. nivali: plerumque haecce auriculae varietas intelligitur. Dom. Dr. Siivis 

 in descriptione huius varietatis in botanici sui promptuarii Tab. 1161. Pr. 

 rtivalem horti botanici Cantabrigiensis haud diversam esse confirmat. 



