- — §6 



vit, ibique nec non in enumeralione plantarum horli botanici Hafhiensis, 

 descripsit. Tum diversis locis a Smithio aliisque legebatur. Anno 1313 

 ipse in subalpinis Tyrolensibus eam legi et Hornemannianam in detectoris 

 dilectissimi memoriam appellavi. Designat quidem epitheton, ab Hoiine- 

 manno ipsi tributum, aliquid, quod interdum plantam insignem reddit; 

 sed in specimina Tyrolensia minus bene quadrat et plurimae Primulae post 

 florum marcorem strictae Aunt. Satis differre videtur a Pr. farinosa, cujus 

 varietatem Dr. Wahlenbeiig in Flora Lapponica proposuit. Scapus raro 

 3 vel 4 floribus plures ferre solet: plerumque duo scapi deinceps prove- 

 niunt, quorum alter capsulas gerit, dum alter flores suos expandit. Hi 

 vero triplo fere minores , quam farinosae, eorumque tubus , sin illius 

 respexeris, multo longior. Limbi laciniae plane diversa gaudent forma. 

 Scapi superior pars, involucrum et pedicelli, prae ceteris vero ventricosus 

 calyx oblongis et purpurascentibus nodulis vel punctis glandulosis, exsicca- 

 tione nigrescentibus, rugulosa apparent. Ut plurimum folia glaberrima 

 sunt, rarius in prona superiicie albi pulveris vestigia ostendunt. Subalpi- 

 na planta videtur, neque, ut Pr. farinosa, ad insignem altitudinem ascen- 

 dit. Nostra icon ad. exemplaria Tyrolensia facta est. 



