PROLEGOMENA. 



(J t primum ver novum calefacta vailium prata nive hiberna denudavit, 

 ex aprica muscosaque terra, e perenni et e reliquiis praeteriti anni vegeta- 

 tionis tecta radice Primula exsurgit. Cum in summis montibus aestivi solis 

 ardor nivem modo solvere coepit, statim , ex ipso saepe nivoso tegmine 

 coloratus rosulae nivalis *) flos sursum tollitur, pari modo, atque in arcticis 

 terrae zonis genera nostris Primulis affinia seraepronuntiant aestatis adventum 

 Jure meritoque igitur nostro generi Primulae impositum nomen, tanquam ver- 

 ni temporis primogenito; nomen, quod cuivis naturae scrutatorum suavissi- 

 nias recordationes dulcissimasque exspectationes portendit! — Primulae non 

 botanophilum solum coloribus pulcris, sed botanicum quoque formis gratissi- 

 mis alliiciunt. Hiscc reviviscentis naturae primitiis gaudio elati medii aevi 

 botanici Primulae **) nomine genus hocce salutarunt. Oua quidem denomi- 

 natione, variis licet veteris aevi nominibus summotis, recentioris botanices 

 creator ad designandum genus usus est. Dioscoiudes hujus generis plan- 

 tas quasdam afasfJLa et baf.iaGojviov appellavit **.*), Tlinius iisdem nomi- 

 *) Sic monticolae appellant Pr. minimam. 



**) Primula (diminutivum adjeclivi : -primusj a,' um.) inler primas plantarum ver- 

 nalium. Conf. Beckmanni Lcxicon botanicum, p. 179. 



***) Teste Columna (conf. Phytobasanos edit. Mediolani i/44. p. 11 sqq,). SrnnN- 

 gelio teste (conf. Ilist. rei herbariae, voJ. I. p. 171.) Dioscoridis planta Alisma 

 parnassifolium nostratium est. Assumanms, Columnam hic errassc (cpiis enini 

 meliori gaudet antiquitatis botanicae nolitia , Curtio SrRENGELio ?); alterum gehus 

 Plinii haud dubie Primula est. (Conf. Plinius lib. XXV. cap. 10.) 



