est, nec esse potest; ut, priusquam singulae planlarum familiae, 

 ordines, gcnera severa diiigentia et accurata synonymorum cri- 

 tice examinata sint, varias latissimi et amplissimi botatiices campi 

 rcgiones amplectetur. 



Itaque ad plenam vegetabilium systcmatis perfectionem 

 nullam operam magis conferre existimo, quam singularum fa- 

 rniliarum generumque difficiliorum monographias ita exaratas, 

 quibus tanquam columnis firniissimis uti possit is, cui aliquando 

 lotum perfectumque aedificium exstruere contigerit. Cui qui- 

 dem consilio hancce meam lucubrationem certe quodammodo 

 satisfacturam esse, sperare milii quidem licet vel propterea, quod 

 ipsa regia scientiarum societas Hafniensis, cujus judicio jam 

 dudum partem hujus opusculi mere botanicam subjeceram, nu- 

 mo, ut vocant, mcmoriali omare me non dubitavit. 



Linne'us' septem sibi notas species nostri generis in prima 

 specierum plantarum editione (anni 1753.) paucis verbis luculen- 

 ter satis dennivit. Recentiorum temporum obscrvationes spe- 

 cierum numerum ita auxerunt; ut Jaouinus in conspectu spe* 

 cierum (in miscellaneis Austriacis 1778.) jam quindecim enume- 

 raret, quarum cognitionem sui temporis botauici adepti erant: 

 Wildenovius autem in sua Linne'i specierum plantarum edi- 

 tione (1798.) octodecim et Persoonius iix Enchiridio suo 

 botanico (i8o5.) viginti species recensercnt. 



Monographia nostra quadraginta quatuor species, satis 

 distinctas continet, compluribus antea pro diversis descriptis hic 



