﻿36 
  BOLOMETKISCH 
  ONDEEZOEK 
  VAN 
  ABSOKPTIESPECTRA. 
  

  

  een 
  zeer 
  weinig 
  ontwikkelden 
  absorptieband 
  bij 
  omstreeks 
  39°7', 
  

   waarvan 
  het 
  bestaan 
  zelfs 
  twijfelachtig 
  was, 
  omdat 
  een 
  tweede 
  waar- 
  

   neming, 
  na 
  hernieuwde 
  vulling 
  verricht, 
  bij 
  39°10' 
  slechts 
  eene 
  

   absorptie 
  van 
  1,4 
  °/ 
  aanwees. 
  

  

  Ten 
  einde 
  te 
  onderzoeken 
  of 
  de 
  twee 
  genoemde 
  kleine 
  maxima 
  al 
  

   dan 
  niet 
  eigen 
  zijn 
  aan 
  de 
  vloeistof, 
  werd 
  van 
  een 
  dikkere 
  laag 
  het 
  

   absorptievermogen 
  voor 
  deze 
  stralensoorten 
  bepaald. 
  

  

  TABEL 
  XVII 
  a. 
  

  

  siliciujICIilorofotîm. 
  d 
  — 
  0.46 
  mM. 
  

  

  Kleinste 
  

   Afwijking. 
  

  

  li 
  

  

  h 
  

  

  Absorptie. 
  

  

  Kleinste 
  

   Afwijking. 
  

  

  h 
  

  

  h 
  

  

  Absorptie. 
  

  

  39° 
  20' 
  

  

  368 
  

  

  5 
  

  

  362 
  

  

  5 
  

  

  l-6°/ 
  

  

  38° 
  50' 
  

  

  194 
  

  

  25 
  

  

  187 
  

  

  3.7 
  °/ 
  

  

  10' 
  

  

  219 
  

  

  5 
  

  

  209 
  

  

  5 
  

  

  4.5 
  

  

  40' 
  

  

  262 
  

  

  

  250.5 
  

  

  4.4 
  

  

  

  ( 
  148 
  

  

  25 
  

  

  139 
  

  

  

  6.2 
  ) 
  

  

  35' 
  

  

  209 
  

  

  

  179.5 
  

  

  14.0 
  

  

  5' 
  

  

  ( 
  154 
  

  

  25 
  

  

  146 
  

  

  5 
  

  

  5.0 
  j 
  

  

  30' 
  

  

  142 
  

  

  25 
  

  

  135 
  

  

  5.1 
  

  

  0' 
  

  

  265 
  

  

  5 
  

  

  252 
  

  

  5 
  

  

  4.9 
  

  

  20' 
  

  

  181 
  

  

  25 
  

  

  178 
  

  

  1.8 
  

  

  Wij 
  zien, 
  dat 
  hier 
  de 
  verheffing 
  bij 
  39°5' 
  lager 
  en 
  die 
  bij 
  38°35 
  

   hooger 
  is 
  dan 
  voor 
  de 
  dunnere 
  laag. 
  Laatstgenoemde 
  absorptieband 
  

   schijnt 
  dus 
  werkelijk 
  aan 
  de 
  onderzochte 
  vloeistof 
  (misschien 
  aan 
  

   bijgemengd 
  Si 
  CLJ 
  toe 
  te 
  komen 
  ; 
  het 
  eerste 
  maximum 
  echter 
  dankt 
  

   zijn 
  verschijnen 
  met 
  wisselvallige 
  intensiteit 
  vermoedelijk 
  aan 
  ver- 
  

   ontreiniging 
  met 
  was 
  en 
  vaseline, 
  daar 
  het 
  nauwelijks 
  mogelijk 
  was, 
  

   de 
  zoo 
  vluchtige 
  en 
  opkruipende 
  vloeistof 
  hiervan 
  geheel 
  vrij 
  te 
  

   houden. 
  

  

  Chloor 
  zwavel, 
  # 
  2 
  Cl 
  2 
  . 
  

  

  De 
  onderzochte 
  vloeistof 
  kwam 
  van 
  Schuohardt. 
  Bij 
  verdamping 
  

   aan 
  de 
  lucht 
  liet 
  zij 
  veel 
  zwavel 
  na. 
  Dit 
  kan 
  een 
  gevolg 
  zijn 
  van 
  

   ontleding 
  met 
  waterdamp 
  in 
  zwavel, 
  zwaveligzuur 
  en 
  zoutzuur, 
  maar 
  

   ook 
  is 
  het 
  mogelijk, 
  dat 
  bovendien 
  zwavel 
  in 
  opgelosten 
  toestand 
  

   reeds 
  aanwezig 
  was. 
  

  

  Chloorzwavel 
  bleek 
  bij 
  eene 
  voorloopigo 
  proef 
  een 
  hoogst 
  diather- 
  

   marie 
  stof 
  te 
  zijn 
  ; 
  daarom 
  werd 
  naast 
  de 
  dunne 
  laag 
  "tegelijkertijd 
  

   eene 
  dikkere 
  aan 
  het 
  onderzoek 
  onderworpen, 
  door 
  op 
  de 
  plaats 
  III 
  

   van 
  het 
  absorptievat 
  in 
  stede 
  van 
  de 
  dubbele 
  zoutplaat 
  eene 
  enkele 
  

   van 
  geringere 
  dikte 
  in 
  de 
  vloeistof 
  te 
  plaatsen. 
  

  

  De 
  banden 
  bij 
  39°0' 
  en 
  38°30' 
  schijnen, 
  al 
  zijn 
  ze 
  zwak, 
  toch 
  

   inderdaad 
  aan 
  de 
  stof 
  eigen 
  te 
  zijn, 
  want 
  de 
  dikkere 
  laag 
  toont 
  ze 
  

  

  