﻿38 
  BOLOMETRISCH 
  ONDERZOEK 
  VAN 
  ABSORPTIE8PECTÉA. 
  

  

  versterkt 
  (Pl. 
  IX, 
  Fig. 
  1). 
  Ook 
  in 
  het 
  overige 
  gedeelte 
  van 
  het 
  spec- 
  

   trum 
  volgen 
  de 
  beide 
  absorptiekrommen 
  elkander 
  in 
  alle 
  bijzonderheden. 
  

  

  Bij 
  vergelijking 
  van 
  dit 
  spectrum 
  met 
  vroeger 
  gevondene 
  blijkt, 
  

   dat 
  het 
  maximum 
  bij 
  36°34' 
  samenvalt 
  met 
  een 
  maximum 
  van 
  

   chloorkoolstof 
  en 
  wellicht 
  ook 
  met 
  den 
  tweeden 
  absorptieband 
  van 
  

   chloorphosphor. 
  Eenige 
  gelijkenis 
  in 
  algemeene 
  trekken 
  tusschen 
  de 
  

   spectra 
  van 
  S 
  3 
  Clg 
  en 
  i 
  ' 
  CI3 
  valt 
  niet 
  te 
  miskennen. 
  

  

  Verder 
  wordt 
  nog 
  het 
  maximum 
  bij 
  37°0' 
  teruggevonden 
  onder 
  

   de 
  vele 
  verheffingen, 
  die 
  de 
  absorptiekromme 
  van 
  bromoform 
  te 
  aan- 
  

   schouwen 
  geeft; 
  doch 
  het 
  is 
  gewaagd, 
  hierbij 
  aan 
  eenig 
  physisch 
  of 
  

   chemisch 
  verband 
  te 
  denken. 
  

  

  Zwavelkoolstof. 
  

  

  Eerst 
  werd 
  het 
  absorptiespectrum 
  bepaald 
  van 
  volkomen 
  zuivere 
  

   zwavelkoolstof, 
  vervolgens 
  van 
  dezelfde 
  vloeistof 
  nadat 
  eene 
  ruime 
  

   hoeveelheid 
  zwavel 
  daarin 
  was 
  opgelost. 
  Het 
  absorptievat 
  werd 
  

   gesloten 
  met 
  vischlijm. 
  De 
  uitkomsten 
  van 
  beide 
  waarnemingsreek- 
  

   sen 
  zijn 
  in 
  tabel 
  XIX 
  vereenigd. 
  

  

  Wij 
  vinden 
  hier 
  twee 
  sterke 
  absorptiebanden; 
  verder 
  is 
  zwavelkoolstof 
  

   volkomen 
  diathermaan 
  (Pl. 
  IX, 
  Fig. 
  2). 
  De 
  absorptiekromme 
  der 
  op- 
  

   lossing 
  wijkt 
  van 
  die 
  der 
  zuivere 
  vloeistof 
  opmerkelijk 
  weinig 
  af; 
  slechts 
  

   zijn 
  haar 
  maxima 
  iets 
  lager, 
  vermoedelijk 
  omdat 
  wegens 
  de 
  aanwe- 
  

   zigheid 
  van 
  den 
  zwavel 
  hier 
  in 
  dezelfde 
  ruimte 
  zich 
  minder 
  zwavel- 
  

   koolstof 
  bevindt 
  ; 
  in 
  de 
  overige 
  deelen 
  van 
  het 
  spectrum 
  daarentegen 
  

   is 
  zij 
  gemiddeld 
  een 
  weinig 
  hooger, 
  misschien 
  omdat 
  hier 
  door 
  terug- 
  

   kaatsing 
  meer 
  warmte 
  verloren 
  ging 
  dan 
  bij 
  zuivere 
  zwavelkoolstof, 
  

   daar 
  de 
  brekingsindex 
  der 
  oplossing 
  grooter 
  is. 
  De 
  opgeloste 
  zwavel 
  

   schijnt 
  de 
  warmtestralen 
  in 
  het 
  geheel 
  niet 
  te 
  absorbeeren 
  *. 
  

  

  De 
  selectieve 
  absorptie 
  van 
  zwavelkoolstof 
  is 
  ook 
  door 
  Ângstkôm 
  

   onderzocht. 
  Volgens 
  diens 
  metingen 
  bedraagt 
  de 
  goflengte 
  der 
  beide 
  

   maxima 
  ongeveer 
  : 
  

  

  1 
  = 
  4,65 
  en 
  X 
  = 
  8,4, 
  

  

  naar 
  onze 
  bepalingen 
  

  

  X 
  = 
  4,65 
  en 
  X 
  = 
  8,05, 
  

   voorzeker 
  eene 
  zeer 
  bevredigende 
  overeenstemming. 
  

  

  * 
  Gaarne 
  had 
  ik 
  mij 
  er 
  van 
  overtuigd, 
  of 
  zwavel 
  in 
  vasten 
  (gekristalliseerden) 
  

   toestand 
  voor 
  alle 
  stralen 
  tot 
  circa 
  18^ 
  eveneens 
  volkomen 
  diathermaan 
  is, 
  doch 
  ik 
  

   kon 
  mij 
  geen 
  voor 
  het 
  onderzoek 
  geschikte 
  objecten 
  verschaffen. 
  Later 
  ontving 
  ik 
  

   door 
  de 
  welwillende 
  bemiddeling 
  vaii 
  prof. 
  Wichmann 
  enkele 
  plaatjes 
  van 
  rhombischen 
  

   zwavel, 
  die 
  naar 
  ik 
  hoop 
  goede 
  diensten 
  zullen 
  kunnen 
  bewijzen. 
  

  

  