﻿22 
  BOLOMETRISCH 
  ONDERZOEK 
  VAN 
  ABSORPTIESPECTRA. 
  

  

  spectrum 
  steeds 
  aan 
  den 
  kant 
  der 
  sterkst 
  gebroken 
  stralen 
  begon, 
  

   heerschte 
  daar 
  vaak 
  eenige 
  onzekerheid 
  in 
  de 
  bepalingen. 
  

  

  Methylalcohol. 
  

  

  Het 
  onderzoek 
  van 
  dit 
  lichaam 
  stuitte 
  herhaaldelijk 
  af 
  op 
  een 
  

   eigenaardig 
  bezwaar. 
  Hoewel 
  de 
  vloeistof 
  was 
  afgeleverd 
  als 
  „vol- 
  

   komen 
  water- 
  en 
  acetonvrij", 
  zag 
  men 
  op 
  de 
  zoutoppervlakten, 
  die 
  

   er 
  mede 
  in 
  aanraking 
  kwamen, 
  terstond 
  geheel 
  ondoorzichtige, 
  matte 
  

   vlekken 
  verschijnen, 
  vooral 
  op 
  die 
  plaatsen, 
  welke 
  nabij 
  het 
  aan 
  de 
  

   lucht 
  blootgestelde 
  oppervlak 
  der 
  vloeistof 
  gelegen 
  waren. 
  Deze 
  

   matte 
  vlekken 
  schenen 
  een 
  half 
  ingedrongen 
  neerslag 
  te 
  zijn, 
  te 
  

   oordeelen 
  naar 
  het 
  langdurig 
  polijsten 
  dat 
  noodig 
  was 
  om 
  ze 
  te 
  ver- 
  

   wijderen. 
  Verschillende 
  pogingen 
  om 
  het 
  ontstaan 
  der 
  vlekken 
  te 
  

   beletten 
  mochten 
  niet 
  tot 
  het 
  gewenschte 
  doel 
  voeren; 
  maar 
  het 
  

   bleek, 
  dat 
  de 
  matgeworden 
  plaatsen 
  na 
  verloop 
  van 
  korten 
  tijd 
  zich 
  

   niet 
  meer 
  uitbreidden 
  en 
  dat 
  de 
  storende 
  invloed, 
  wat 
  hij 
  ook 
  ge- 
  

   weest 
  moge 
  zijn, 
  dus 
  vrij 
  spoedig 
  uitgeput 
  raakte. 
  Dit 
  gaf 
  aanlei- 
  

   ding 
  om 
  den 
  alcohol 
  met 
  fijngestooten 
  zout 
  te 
  schudden; 
  de 
  zoo 
  

   behandelde 
  vloeistof 
  liet 
  de 
  wanden 
  van 
  het 
  absorptievat 
  nu 
  ook 
  

   werkelijk 
  onaangetast. 
  

  

  Wederom 
  werd 
  was 
  met 
  vaseline 
  als 
  afsluitmiddel 
  gebruikt. 
  

  

  TABEL 
  VII. 
  

  

  METHYLALCOHOL, 
  d 
  = 
  0.25 
  lïlM. 
  

  

  Kleinste 
  

   Afwijking. 
  

  

  I, 
  

  

  

  Absorptie. 
  

  

  Kleinste 
  

   Afwijking. 
  

  

  

  

  Absorptie. 
  

  

  40° 
  20' 
  

   0' 
  

  

  39° 
  50' 
  

   40' 
  

   30' 
  

   25' 
  

  

  20' 
  

  

  ]7'5 
  

   15' 
  

   10' 
  

   5' 
  

   0' 
  

  

  71.25 
  

   1G7.5 
  

   291.5 
  

   331.25 
  

   370 
  

  

  433.5 
  

   ( 
  282.5 
  

  

  369.5 
  

   f 
  283 
  

   i 
  238.25 
  

   1 
  419.75 
  

  

  463.25 
  

  

  423.5 
  

   329.5 
  

   262.75 
  

  

  68 
  

  

  163.5 
  

  

  283 
  

  

  310 
  

  

  313 
  

  

  340 
  

  

  165 
  

  

  219 
  

  

  163.5 
  

  

  113.5 
  

  

  209 
  

  

  154.5 
  

  

  43.5 
  

  

  12.5 
  

  

  16 
  

  

  4.6 
  °/ 
  

  

  2.4 
  

  

  2.9 
  

  

  6.4 
  

  

  15.4 
  

  

  21.6 
  

   41.6 
  ) 
  

   40.9 
  

  

  42.2 
  ) 
  

   52.4 
  ) 
  

  

  50.3 
  i 
  

   66.7 
  

  

  89.8 
  

  

  96.3 
  

  

  93.9 
  

  

  38° 
  55' 
  

   50' 
  

   47'5 
  

   45' 
  

   42 
  '5 
  

   40' 
  

   35' 
  

   30' 
  

   25' 
  

   20' 
  

   15' 
  

   10' 
  

   0' 
  

  

  218 
  

   i 
  217.25 
  

   1 
  343 
  

  

  258.25 
  

  

  317.75 
  

  

  305.5 
  

  

  295 
  

  

  257.25 
  

  

  192.5 
  

  

  182.75 
  

  

  179.25 
  

  

  114.5 
  

  

  110 
  

  

  102 
  

  

  56.5 
  

   73 
  

   115.5 
  

  

  82 
  

  

  96 
  

   120.5 
  

   131 
  

   99 
  

   48 
  

   19.5 
  

  

  7.5 
  

  

  2.5 
  ' 
  

  

  1 
  

  

  ? 
  

  

  74.1 
  ° 
  

  

  66.3 
  ï 
  

  

  66.4 
  1 
  

   68.2 
  

  

  69.8 
  

  

  60.6 
  

  

  55.6 
  

  

  61.5 
  

  

  75.1 
  

  

  89.5 
  

  

  95.8 
  

  

  97.9 
  

  

  99.2 
  

  

  100 
  

  

  Wij 
  zien, 
  dat 
  ook 
  hier 
  weer 
  bij 
  39°5' 
  een 
  voornaam 
  absorptie- 
  

   maximum 
  gelegen 
  is, 
  maar 
  in 
  tegenstelling 
  met 
  hetgeen 
  de 
  andere 
  

  

  