﻿14 
  BOLOMETKISCH 
  ONDERZOEK 
  VAN 
  ABSORPTIESPECTRA.. 
  

  

  Hieruit 
  blijkt, 
  dat 
  van 
  eene 
  sterke 
  selectieve 
  reflexie 
  geen 
  sprake 
  

   is. 
  Nergens 
  is 
  7 
  3 
  kleiner 
  dan 
  7 
  2 
  ; 
  ja 
  zelfs 
  heeft 
  overal 
  het 
  omge- 
  

   keerde 
  plaats: 
  7 
  2 
  is 
  zooveel 
  % 
  kleiner 
  dan 
  ƒ3 
  als 
  aangegeven 
  is 
  in 
  

   de 
  4e 
  kolom. 
  Dit 
  kan 
  een 
  gevolg 
  zijn 
  van 
  de 
  omstandigheid, 
  dat 
  

   de 
  vloeistoflaag 
  bij 
  III 
  een 
  weinig 
  dikker 
  is 
  geweest 
  dan 
  bij 
  II 
  en 
  

   dus 
  de 
  absorptie 
  aanzienlijker. 
  Inderdaad 
  komt 
  de 
  gang 
  der 
  getallen 
  

   in 
  de 
  4e 
  kolom 
  overeen 
  met 
  den 
  loop 
  der 
  absorptie, 
  zooals 
  die 
  later 
  

   zal 
  worden 
  opgegeven. 
  

  

  Het 
  was 
  zeer 
  moeilijk, 
  bij 
  het 
  uit 
  één 
  stuk 
  vervaardigde 
  absorptie- 
  

   vat 
  te 
  bereiken, 
  dat 
  de 
  uitholling 
  overal 
  even 
  wijd 
  was. 
  Gemiddeld 
  

   bedroeg 
  de 
  wijdte 
  4,87 
  m.M.; 
  de 
  dikte 
  der 
  zoutplaten 
  was 
  4,70 
  m.M., 
  

   dus 
  er 
  bleef 
  voor 
  de 
  vloeistof 
  slechts 
  0,17 
  m.M. 
  over. 
  Een 
  laag 
  van 
  

   deze 
  dikte 
  nu 
  absorbeert, 
  volgens 
  later 
  te 
  vermelden 
  proeven, 
  reeds 
  

   meer 
  dan 
  90 
  % 
  van 
  stralen, 
  wier 
  afwijkingshoek 
  in 
  het 
  steenzout- 
  

   prisma 
  39°5' 
  is; 
  er 
  behoeft 
  dus 
  slechts 
  een 
  uiterst 
  gering 
  verschil 
  in 
  

   dikte 
  tusschen 
  de 
  beide 
  vloeistoflagen 
  te 
  zijn 
  geweest 
  om 
  het 
  verschil 
  

   van 
  6 
  °/o 
  m 
  de 
  doorgelaten 
  warmte 
  te 
  verklaren. 
  

  

  Ik 
  heb 
  er 
  niet 
  verder 
  naar 
  gestreefd, 
  de 
  absorbeerende 
  lagen 
  ri- 
  

   goureus 
  aan 
  elkaar 
  gelijk 
  te 
  maken 
  en 
  zoo 
  te 
  onderzoeken, 
  of 
  het 
  

   verlies 
  door 
  terugkaatsing 
  inderdaad 
  volkomen 
  gelijk 
  is 
  voor 
  alle 
  

   golflengten; 
  mijn 
  hoofddoel 
  was 
  voorloopig, 
  het 
  selectief 
  absorptiever- 
  

   mogen 
  te 
  leeren 
  kennen 
  en 
  te 
  weten, 
  in 
  hoeverre 
  de 
  gewone 
  bepaling 
  

   daarvan 
  kon 
  worden 
  gestoord 
  door 
  selectieve 
  terugkaatsing. 
  Door 
  de 
  

   beschreven 
  waarnemingen 
  nu 
  is 
  1°. 
  de 
  invloed 
  der 
  diffuse 
  straling 
  in 
  

   het 
  licht 
  gesteld 
  en 
  2°. 
  voldoende 
  gebleken, 
  dat 
  althans 
  bij 
  amylalcohol 
  

   eene 
  selectieve 
  terugkaatsing, 
  zoo 
  ze 
  al 
  bestaat, 
  tegenover 
  de 
  ab- 
  

   sorptie 
  geheel 
  op 
  den 
  achtergrond 
  treedt, 
  en 
  dat 
  deze 
  stof 
  dus 
  voor 
  

   warmtestralen 
  geen 
  „oppervlaktckleur" 
  vertoont. 
  

  

  Indien 
  bij 
  het 
  passeeren 
  van 
  de 
  scheidingsvlakken 
  vloeistof-zout 
  

   de 
  wetten 
  van 
  Fresnel 
  ook 
  voor 
  warmtestralen 
  blijven 
  gelden, 
  zal 
  

   bij 
  loodrechten 
  inval 
  de 
  intensiteit 
  van 
  den 
  teruggekaatsten 
  straal, 
  

   uitgedrukt 
  in 
  de 
  sterkte 
  van 
  den 
  opvallenden 
  straal, 
  bedragen 
  : 
  

  

  waarbij 
  n 
  de 
  relatieve 
  brekingscoëfficient 
  is 
  van 
  vloeistof 
  en 
  zout. 
  

   Waar 
  deze 
  weinig 
  van 
  de 
  eenheid 
  verschilt, 
  is 
  dei-halve 
  de 
  terug- 
  

   gekaatste 
  warmte 
  uiterst 
  gering 
  en 
  kan 
  men, 
  door 
  met 
  elkander 
  te 
  

  

  ABSORPTIESPECTRA. 
  

  

  vergelijken 
  de 
  warmte, 
  doorgelaten 
  op 
  de 
  plaats 
  I 
  en 
  op 
  de 
  plaats 
  

   11 
  van 
  het 
  absorpticvat, 
  vrij 
  nauwkeurig 
  het 
  absorptievermogen 
  van 
  

  

  