﻿G 
  

  

  BOLOMETRIaCH 
  ONDERZOEK 
  VAN 
  ABSORPTIESPECTRA. 
  

  

  Fig. 
  1. 
  

  

  In 
  Fig. 
  i 
  stelt 
  C 
  

   den 
  collimator 
  des 
  spec- 
  

   trometers 
  in 
  horizontale 
  

   doorsnede 
  voor. 
  De 
  beide 
  

   spleetwandcn 
  zijn 
  sym- 
  

   metrisch 
  verstelbaar 
  en 
  

   bestaan 
  uit 
  metalen, 
  met 
  

   water 
  gevulde 
  bakjes. 
  

   Van 
  het 
  gloeiende 
  kalk- 
  

   prisma 
  A 
  wordt 
  door 
  

   den 
  metaalspiegel 
  S 
  een 
  

   beeld 
  gevormd 
  op 
  de 
  

   spleet, 
  indien 
  namelijk 
  

   het 
  waterscherm 
  B 
  naar 
  

   rechts 
  getrokken 
  is, 
  zoo- 
  

   dat 
  de 
  daarin 
  aanwezige 
  

   opening 
  de 
  stralen 
  door- 
  

   laat. 
  Eene 
  veer 
  D 
  trekt 
  

   het 
  scherm 
  terug 
  wan- 
  

   neer 
  men 
  het 
  koord 
  K 
  

   niet 
  gespannen 
  houdt 
  ; 
  

   dan 
  worden 
  de 
  stralen 
  

   onderschept. 
  Tusschen 
  

   het 
  waterscherm 
  en 
  de 
  

   spleet 
  bevindt 
  zich 
  eene 
  

   slede 
  die 
  met 
  behulp 
  

   van 
  2 
  koorden 
  kan 
  wor- 
  

   den 
  verschoven 
  en 
  waar- 
  

   op 
  het 
  absorptievat 
  met 
  

   de 
  te 
  onderzoeken 
  vloei- 
  

   stoffen 
  is 
  geplaatst. 
  

  

  De 
  vroeger 
  gebruikte 
  

   steenzoutlenzen 
  waren 
  

   door 
  nieuwe 
  vervangen, 
  wier 
  brandpuntsafstand 
  voor 
  natriumlicht 
  

   284 
  m.M. 
  bedroeg. 
  Zoowel 
  de 
  spleet 
  als 
  de 
  bolometer 
  werden 
  op 
  

   een 
  afstand 
  van 
  296 
  m.M. 
  van 
  de 
  bijbehoorende 
  lens 
  geplaatst, 
  

   zoodat 
  zij 
  zich 
  bevonden 
  in 
  de 
  brandpunten 
  van 
  stralen, 
  voor 
  welke 
  

   n 
  — 
  1,522, 
  À 
  = 
  4 
  ju 
  is 
  en 
  de 
  deviatie 
  ongeveer 
  39° 
  bedraagt. 
  De 
  

   meest 
  mogelijke 
  zorg 
  was 
  besteed 
  aan 
  het 
  polijsten 
  der 
  lenzen 
  en 
  

   van 
  het 
  prisma, 
  met 
  het 
  gevolg 
  dat 
  ons 
  optisch 
  stelsel, 
  bij 
  het 
  

   gebruik 
  van 
  een 
  sterk 
  oculair, 
  de 
  natriumlijnen 
  duidelijk 
  gescheiden 
  

   toonde. 
  De 
  brekende 
  hoek 
  van 
  het 
  prisma 
  bedroeg 
  59°52'22", 
  

  

  