﻿BOLOMETRLSCH 
  ONDERZOEK 
  VAN 
  ABSORPTIESPECTKA. 
  

  

  5 
  

  

  zelfde 
  karakter 
  draaft. 
  Wanneer 
  zorg 
  godragen 
  werd, 
  dat 
  de 
  warmte- 
  

   stralen 
  in 
  die 
  twee 
  gevallen 
  gelijke 
  hoeveelheden 
  stof' 
  te 
  doordringen 
  

   hadden, 
  bestond 
  er 
  wel 
  is 
  waar 
  een 
  duidelijk 
  verschil 
  in 
  de 
  quantiteit 
  

   der 
  geabsorbeerde 
  warmte, 
  ook 
  in 
  de 
  relatieve 
  sterkte 
  van 
  sommige 
  

   absorptiemaxima, 
  doch 
  de 
  qualitcit 
  van 
  deze, 
  de 
  golflengte 
  der 
  ab- 
  

   BOrptiemaxima, 
  bleef' 
  nagenoeg 
  onveranderd. 
  Hoewel 
  Angström 
  bij 
  

   enkele 
  maxima 
  kleine 
  verplaatsingen 
  meent 
  te 
  hebben 
  waargenomen, 
  

   is 
  hij 
  blijkbaar 
  van 
  het 
  werkelijk 
  bestaan 
  dier 
  verschillen 
  nauwelijks 
  

   overtuigd. 
  

  

  De 
  eigenaardige 
  relatieve 
  plaatsing 
  der 
  moleculen, 
  die 
  den 
  vloei- 
  

   stoftoestand 
  kenmerkt, 
  schijnt 
  alzoo 
  weinig 
  invloed 
  te 
  hebben 
  op 
  de 
  

   vibratorische 
  beweging 
  der 
  kleinste 
  deeltjes, 
  en 
  we 
  kunnen 
  dus 
  de 
  

   perioden 
  daarvan 
  wellicht 
  evengoed 
  uit 
  de 
  absorptiespectra 
  der 
  vloei- 
  

   stoffen 
  als 
  uit 
  die 
  der 
  dampen 
  afleiden. 
  

  

  INSTRUMENTEN. 
  

  

  Behoudens 
  enkele 
  veranderingen 
  van 
  ondergeschikt 
  belang 
  waren 
  

   de 
  gebruikte 
  toestellen 
  dezelfde, 
  die 
  bij 
  vroeger 
  gepubliceerde 
  proeven 
  

   dienst 
  deden 
  en 
  waarvan 
  toen 
  oene 
  volledige 
  beschrijving 
  gegeven 
  

   is 
  *. 
  Ook 
  het 
  thans 
  gebezigde 
  bolometerreepje 
  was 
  van 
  nikkel 
  ver- 
  

   vaardigd, 
  0,26 
  ïn.M. 
  breed, 
  0,002 
  m.M. 
  dik 
  en 
  aan 
  eene 
  zijde 
  met 
  

   kamferzwart 
  bedekt; 
  het 
  bezat 
  bij 
  15° 
  een 
  weerstand 
  van 
  3,2 
  Ohm 
  

   en 
  nam 
  in 
  het 
  spectrum 
  eene 
  ruimte 
  in 
  van 
  ongeveer 
  3'. 
  Daar 
  

   onze 
  waarnemingen 
  in 
  het 
  infrarood 
  zich 
  uitstrekten 
  over 
  een 
  afstand 
  

   van 
  4 
  graden, 
  besloeg 
  hot 
  bolometerreepje 
  slechts 
  Vso 
  van 
  het 
  gansche 
  

   onzichtbare 
  warmtospeetrum. 
  

  

  De 
  gevoeligheid 
  van 
  den 
  galvanometer 
  (van 
  Rosenthal) 
  was 
  door- 
  

   gaans 
  zoo 
  geregeld, 
  dat 
  met 
  1 
  schaaldeeltje 
  uitwijking 
  een 
  stroom- 
  

   sterkte 
  correspondeerde 
  van 
  5 
  X 
  10 
  — 
  9 
  Amp. 
  

  

  Als 
  warmtebron 
  diende 
  Drummond's 
  kalklicht. 
  Daar 
  het 
  echter 
  

   in 
  ons 
  geval 
  van 
  meer 
  beteekenis 
  was, 
  de 
  uitgezonden 
  straling 
  ge- 
  

   ruimen 
  tijd 
  tamelijk 
  standvastig 
  te 
  houden, 
  dan 
  een 
  bijzonder 
  sterke 
  

   warmtebron 
  te 
  bezitten, 
  werd 
  gewoon 
  lichtgas 
  gebezigd 
  in 
  plaats 
  

   van 
  waterstof 
  en 
  het 
  kalkprisma 
  slechts 
  in 
  zwakke 
  gloeiing 
  gebracht, 
  

   liet 
  lichtgas 
  ging 
  door 
  een 
  kleinen 
  regulateur, 
  de 
  zuurstof 
  echter 
  

   kwam 
  onmiddellijk 
  uit 
  een 
  met 
  gewicht 
  bezwaarden 
  gaszak. 
  Dien- 
  

   tengevolge 
  1 
  onderging 
  de 
  intensiteit 
  meestal 
  eene 
  langzame, 
  geleide- 
  

   lijke 
  verandering, 
  waarmede 
  intussehon 
  bij 
  de 
  waarnemingen 
  rekening 
  

   kon 
  worden 
  gehouden 
  f. 
  

  

  * 
  11. 
  cc. 
  

  

  f 
  Zie 
  blz. 
  U. 
  

  

  