﻿12 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  digde 
  oplossing 
  gelijk 
  is 
  aan 
  dien 
  van 
  het 
  

   vaste 
  zout, 
  heeft 
  men 
  de 
  volgende 
  construc- 
  

   tie. 
  Men 
  zet 
  op 
  de 
  Z-as 
  een 
  stuk 
  O 
  A 
  — 
  

   <p 
  uit 
  (Fig 
  I) 
  en 
  trekt 
  uit 
  A 
  eene 
  raaklijn 
  

   aan 
  de 
  kromme 
  lijn, 
  dan 
  wijst 
  de 
  abscis 
  

   van 
  het 
  raakpunt 
  R 
  de 
  samenstelling 
  van 
  

   k 
  de 
  verzadigde 
  oplossirjg 
  aan. 
  

   Fig. 
  I, 
  

  

  § 
  3. 
  Voor 
  de 
  beoordeeling 
  van 
  de 
  stabiliteit 
  van 
  het 
  evenwicht 
  

   is 
  het 
  noodig 
  de 
  functie 
  £ 
  te 
  berekenen 
  voor 
  een 
  systeem, 
  bestaande 
  

   uit 
  twee 
  phasen 
  van 
  twee 
  componenten. 
  Met 
  behulp 
  van 
  onze 
  meet- 
  

   kundige 
  voorstelling 
  kunnen 
  wij 
  dit 
  vraagstuk 
  door 
  eene 
  eenvoudige 
  

  

  constructie 
  oplossen. 
  De 
  samenstelling 
  van 
  de 
  

   eene 
  phase 
  zij 
  O 
  P] 
  = 
  k' 
  en 
  de 
  waarde 
  van 
  

   £ 
  voor 
  eene 
  eenheid 
  dier 
  phase 
  PP\; 
  van 
  

   de 
  andere 
  phase 
  zij 
  de 
  samenstelling 
  O 
  Qi 
  = 
  

   k" 
  en 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  de 
  eenheid 
  Q 
  Q 
  x 
  . 
  

   Bestaat 
  het 
  systeem 
  uit 
  p 
  eenheden 
  van 
  de 
  

   -k 
  phase 
  k' 
  en 
  q 
  van 
  de 
  phase 
  k" 
  dan 
  is 
  

  

  Fig. 
  II. 
  

  

  £ 
  = 
  p 
  x 
  PPi 
  + 
  q 
  X 
  Q 
  Qi- 
  

  

  Wanneer 
  nu 
  p 
  + 
  q 
  — 
  ■■ 
  1 
  is, 
  m. 
  a. 
  w. 
  wanneer 
  het 
  geheele 
  systeem 
  

   eene 
  gewichtseenheid 
  zout 
  bevat, 
  is 
  deze 
  waarde 
  van 
  £ 
  de 
  ordinaat 
  

   van 
  het 
  zwaartepunt 
  der 
  massa's 
  p 
  en 
  ç, 
  die 
  men 
  zich 
  in 
  P 
  en 
  Q 
  

   geplaatst 
  kan 
  denken 
  en 
  de 
  abscis 
  van 
  dit 
  zwaartepunt 
  is 
  p 
  k' 
  -}- 
  q 
  k'\ 
  

   d. 
  i. 
  de 
  totale 
  hoeveelheid 
  water, 
  die 
  in 
  het 
  systeem 
  aanwezig 
  is. 
  

   Hieruit 
  leidt 
  men 
  gemakkelijk 
  den 
  volgenden 
  regel 
  af. 
  Worden 
  

   eene 
  gewichtseenheid 
  zout 
  en 
  k 
  = 
  O 
  S\ 
  gewichtseenheden 
  water 
  bij 
  

   elkander 
  gevoegd 
  (k 
  ligt 
  tusschen 
  k' 
  en 
  k") 
  en 
  verdeelt 
  het 
  mengsel 
  

   zich 
  in 
  twee 
  deelen, 
  waarvan 
  het 
  eene 
  de 
  samenstelling 
  k' 
  en 
  het 
  

   andere 
  k" 
  heeft, 
  dan 
  is 
  de 
  waarde 
  van 
  t, 
  de 
  ordinaat 
  van 
  het 
  punt 
  

   S, 
  in 
  de 
  lijn 
  P 
  Q, 
  dat 
  k 
  = 
  O 
  Si 
  tot 
  abscis 
  heeft. 
  

  

  § 
  4. 
  Deze 
  regel 
  kan 
  in 
  de 
  eerste 
  plaats 
  worden 
  aangewend 
  ter 
  

   bepaling 
  van 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  een 
  systeem, 
  bestaande 
  uit 
  eene 
  

   zoutoplossing 
  en 
  vast 
  zout. 
  Worden 
  eene 
  gewichtseenheid 
  zout 
  en 
  

   k 
  = 
  OC 
  gewichtseenheden 
  water 
  (Fig. 
  I) 
  bij 
  elkander 
  gevoegd, 
  dan 
  

   zal 
  een 
  evenwichtstoestand 
  ontstaan 
  zijn, 
  wanneer 
  een 
  gedeelte 
  van 
  

   het 
  zout 
  met 
  het 
  water 
  eene 
  oplossing 
  vormt, 
  wier 
  samenstelling 
  

   door 
  de 
  abscis 
  van 
  het 
  raakpunt 
  R 
  wordt 
  aangewezen, 
  terwijl 
  het 
  

   overige 
  zout 
  in 
  vasten 
  toestand 
  over 
  blijft; 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  is 
  dan 
  

   B 
  C. 
  Verbinden 
  wij 
  echter 
  het 
  punt 
  A 
  met 
  een 
  ander 
  punt 
  van 
  

  

  