﻿14 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  oplossing 
  in 
  een 
  heterogeen 
  systeem 
  overging 
  en 
  de 
  oplossing 
  zou 
  

   dus 
  in 
  labiel 
  evenwicht 
  zijn. 
  

  

  In 
  Fig 
  I 
  is 
  de 
  lijn 
  z=f{k) 
  zoo 
  geteekend, 
  dat 
  zij 
  overal 
  de 
  bolle 
  

   zijde 
  naar 
  beneden 
  keert, 
  omdat 
  op 
  enkele 
  uitzonderingen 
  l 
  ) 
  na, 
  bij 
  

   zoutoplossingen 
  geen 
  verschijnselen 
  bekend 
  zijn, 
  die 
  op 
  labiele 
  toe- 
  

   standen 
  wijzen. 
  

  

  § 
  6. 
  Voor 
  zeer 
  groote 
  waarden 
  van 
  k 
  stijgt 
  de 
  lijn 
  onbepaald, 
  

   daar 
  f 
  (k) 
  betrekking 
  heeft 
  op 
  eene 
  massa 
  1 
  -f- 
  die 
  met 
  de 
  ver- 
  

  

  t) 
  f 
  

  

  dunning 
  toeneemt 
  en 
  voor 
  k 
  = 
  ao 
  wordt 
  Lim 
  — 
  = 
  f 
  X) 
  den 
  poten- 
  

   te 
  rC 
  

  

  tiaal 
  van 
  zuiver 
  water, 
  waardoor 
  de 
  richting 
  bepaald 
  wordt 
  in 
  welke 
  

   de 
  lijn 
  uitloopt. 
  Het 
  verloop 
  van 
  de 
  lijn 
  voor 
  zeer 
  kleine 
  waarden 
  

   van 
  k 
  kan 
  worden 
  afgeleid 
  uit 
  een 
  regel, 
  waarvan 
  Gibbs 
  (p. 
  194) 
  

   de 
  groote 
  waarschijnlijkheid 
  heeft 
  aangetoond. 
  Deze 
  regel 
  zegt, 
  dat 
  

   in 
  een 
  mengsel 
  van 
  twee 
  componenten 
  de 
  potentiaal 
  van 
  een 
  com- 
  

   ponent 
  nadert 
  tot 
  — 
  oo 
  wanneer 
  de 
  hoeveelheid 
  van 
  dien 
  component 
  

  

  ö 
  f 
  

  

  tot 
  nadert 
  2 
  ). 
  Hieruit 
  volgt 
  : 
  Lim 
  — 
  r 
  "= 
  — 
  o° 
  voor 
  k 
  = 
  0, 
  dus 
  de 
  

  

  k 
  

  

  Z 
  as 
  is 
  eene 
  raaklijn 
  aan 
  de 
  kromme 
  lijn. 
  De 
  ordinaat 
  van 
  het 
  

   punt 
  or, 
  dat 
  de 
  kromme 
  lijn 
  met 
  de 
  Z 
  as 
  gemeen 
  heeft, 
  is 
  de 
  poten- 
  

   tiaal 
  van 
  het 
  vloeibare 
  zout 
  in 
  den 
  toestand 
  van 
  oversmelting, 
  wan- 
  

   neer 
  n.l. 
  de 
  temperatuur, 
  waarvoor 
  Fig. 
  I 
  geldt 
  beneden 
  het 
  smelt- 
  

   punt 
  van 
  het 
  zout 
  ligt. 
  De 
  potentiaal 
  O 
  A 
  van 
  het 
  vaste 
  zout 
  is 
  

  

  ') 
  Deze 
  uitzonderingen 
  worden 
  in 
  de 
  volgende 
  afdeeling 
  afzonderlijk 
  behandeld. 
  

  

  () 
  f 
  

  

  2 
  ) 
  In 
  het 
  geval 
  van 
  eene 
  zoutoplossing 
  is 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  zout 
  (a 
  x 
  — 
  f 
  — 
  k 
  — 
  

  

  d 
  k, 
  

  

  <) 
  3 
  2 
  f 
  

  

  waaruit 
  volgt 
  — 
  — 
  ' 
  = 
  — 
  k 
  — 
  — 
  - 
  Bij 
  toenemende 
  verdunning 
  wordt 
  p 
  l 
  kleiner 
  en 
  Gibbs 
  

   o 
  k 
  d 
  k 
  . 
  

  

  maakt 
  nu 
  de 
  zeer 
  natuurlijke 
  onderstelling, 
  dat 
  voor 
  zeer 
  kleine 
  waarden 
  van 
  k, 
  de 
  

  

  vermindering 
  van 
  evenredig 
  is 
  met 
  de 
  vermeerdering 
  van 
  k. 
  Dan 
  wordt— 
  ^ 
  — 
  — 
  A, 
  

  

  o 
  k 
  

  

  waarin 
  A 
  onafhankelijk 
  van 
  k 
  is, 
  maar 
  nog 
  van 
  p 
  en 
  T 
  afhangt 
  en 
  

  

  ô 
  2 
  f 
  _A 
  

  

  waaruit 
  volgt 
  

  

  ^ 
  f 
  

  

  — 
  — 
  A 
  log 
  Bk; 
  

   à 
  k 
  

  

  hierin 
  is 
  ook 
  B 
  eene 
  functie 
  van 
  p 
  en 
  T. 
  Voor 
  k 
  — 
  wordt 
  nu 
  — 
  { 
  — 
  — 
  00. 
  

  

  k 
  

  

  