﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PHASEN. 
  

  

  15 
  

  

  (Lui 
  kleiner 
  dan 
  Oa, 
  waaruit 
  de 
  mogelijkheid 
  blijkt 
  om 
  uit 
  A 
  ccne 
  

   raaklijn 
  aan 
  de 
  kromme 
  lijn 
  te 
  trekken. 
  De 
  punten 
  van 
  het 
  ge- 
  

   deelte 
  der 
  kromme 
  lijn, 
  dat 
  boven 
  de 
  raaklijn 
  A 
  R 
  ligt, 
  stellen 
  over- 
  

   verzadigde 
  zoutoplossingen 
  voor; 
  de 
  grootere 
  stabiliteit 
  van 
  de 
  hete- 
  

   rogene 
  evenwichtstoestanden, 
  die 
  door 
  de 
  punten 
  van 
  de 
  rechte 
  lijn 
  

   A 
  R 
  worden 
  voorgesteld, 
  volgt 
  uit 
  de 
  waarde 
  van 
  £, 
  die 
  voor 
  deze 
  

   toestanden 
  kleiner 
  is 
  dan 
  voor 
  de 
  oververzadigde 
  oplossingen. 
  

  

  § 
  7. 
  Wanneer 
  de 
  figuur 
  I 
  geconstrueerd 
  wordt 
  voor 
  hoogere 
  

   temperaturen 
  (de 
  druk 
  blijve 
  hierbij 
  onveranderd) 
  komen 
  de 
  punten 
  

   A 
  en 
  « 
  dichter 
  bij 
  elkander. 
  Men 
  zou 
  hieruit 
  kunnen 
  afleiden, 
  dat 
  

   de 
  abscis 
  k 
  r 
  van 
  het 
  raakpunt 
  R 
  dan 
  kleiner 
  werd 
  en 
  dus 
  de 
  con- 
  

   centratie 
  van 
  de 
  verzadigde 
  oplossing 
  grooter. 
  maai' 
  ook 
  de 
  vorm 
  

   van 
  de 
  kromme 
  lijn 
  verandert 
  met 
  de 
  temperatuur 
  en 
  deze 
  verande- 
  

   ring 
  kan 
  ten 
  gevolge 
  hebben, 
  dat 
  k 
  r 
  tijdelijk 
  toeneemt, 
  zooals 
  voor 
  

   eenigc 
  zouten 
  o. 
  a. 
  Na 
  2 
  SO4 
  het 
  geval 
  is. 
  Ten 
  slotte 
  echter 
  moet 
  

   k, 
  kleiner 
  worden, 
  want 
  bij 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  het 
  zout 
  vallen 
  A 
  

   en 
  cc 
  samen 
  en 
  uit 
  het 
  onderzoek 
  van 
  Tilden 
  en 
  Shenstone 
  l 
  ) 
  over 
  

   de 
  oplosbaarheid 
  van 
  zouten 
  bij 
  zeer 
  hooge 
  temperaturen 
  is 
  ook 
  ge- 
  

   bleken, 
  dat 
  de 
  zouten, 
  wier 
  oplosbaarheid 
  bij 
  hooge 
  temperaturen 
  

   geringer 
  is 
  dan 
  bij 
  lage, 
  toch 
  bij 
  genoegzame 
  temperatuursverhooging 
  

   weèr 
  eene 
  vermeerdering 
  van 
  de 
  oplosbaarheid 
  vertoonden. 
  

  

  Stijgt 
  de 
  temperatuur 
  boven 
  het 
  smeltpunt, 
  dan 
  komt 
  A 
  boven 
  

   a 
  te 
  liggen, 
  zoodat 
  er 
  dan 
  uit 
  A 
  geen 
  raaklijn 
  meer 
  getrokken 
  kan 
  

   worden. 
  

  

  § 
  8. 
  In 
  de 
  graphische 
  voorstelling 
  van 
  de 
  functie 
  f 
  (k) 
  in 
  Fig 
  I 
  

   is 
  de 
  verandering, 
  die 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  zout 
  in 
  de 
  oplossing 
  

   ondergaat, 
  wanneer 
  de 
  concentratie 
  verandert, 
  gemakkelijk 
  te 
  over- 
  

   zien 
  ten 
  gevolge 
  van 
  de 
  meetkundige 
  beteekenis 
  van 
  dien 
  potentiaal. 
  

  

  ö 
  ƒ 
  

  

  Ook 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  water 
  in 
  de 
  oplossing 
  // 
  2 
  = 
  — 
  heeft 
  eene 
  

  

  k 
  

  

  eenvoudige 
  meetkundige 
  beteekenis 
  n.l. 
  de 
  tangens 
  van 
  den 
  hoek, 
  

   dien 
  de 
  raaklijn 
  met 
  de 
  /v-as 
  maakt. 
  In 
  sommige 
  gevallen 
  echter 
  

   is 
  het 
  wenschelijk 
  ook 
  dezen 
  potentiaal 
  door 
  een 
  lijn 
  te 
  kunnen 
  

   voorstellen 
  b. 
  v. 
  wanneer 
  het 
  evenwicht 
  van 
  de 
  oplossing 
  met 
  ijs 
  

   ter 
  sprake 
  komt. 
  Men 
  kan 
  nu 
  uit 
  de 
  lijn 
  z 
  = 
  f 
  (k) 
  van 
  Fig. 
  I 
  eene 
  

  

  ô 
  f 
  

  

  andere 
  lijn 
  afleiden, 
  waarin 
  de 
  waarden 
  van 
  ' 
  de 
  ordinaten 
  zijn 
  en 
  

  

  ù 
  k 
  

  

  de 
  waarden 
  van 
  k 
  de 
  abscissen 
  en 
  deze 
  lijn 
  is 
  in 
  figuur 
  IV 
  voor- 
  

  

  ') 
  Phil. 
  Trans. 
  175. 
  1884. 
  

  

  