﻿10 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  w 
  

  

  D 
  

  

  A 
  

  

  gesteld. 
  De 
  potentiaal 
  van 
  zuiver 
  water 
  

   is 
  O 
  W 
  en 
  de 
  lijn, 
  uit 
  W 
  evenwijdig 
  aan 
  

   — 
  de 
  K-a,$ 
  getrokken, 
  is 
  een 
  asymptoot 
  

   ö 
  f 
  

  

  daar 
  — 
  = 
  O 
  W 
  wordt 
  voor 
  k 
  =■ 
  œ 
  . 
  

   c> 
  k 
  

  

  L 
  K 
  Aan 
  de 
  andere 
  zijde 
  nadert 
  de 
  kromme 
  

  

  lijn 
  asymptotisch 
  tot 
  de 
  /u 
  2 
  - 
  as 
  daar 
  

   d 
  ƒ 
  

  

  — 
  7 
  — 
  — 
  Qo 
  wordt 
  voor 
  k 
  = 
  0. 
  Met 
  

   à 
  k 
  

  

  de 
  raaklijn 
  A 
  B 
  in 
  Fig. 
  I 
  komt 
  de 
  hori- 
  

   zontale 
  lijn 
  A 
  B 
  in 
  Fig. 
  IV 
  overeen 
  en 
  

   de 
  abscis 
  van 
  het 
  punt 
  B 
  in 
  Fig. 
  IV 
  is 
  dezelfde 
  als 
  die 
  van 
  R 
  

   in 
  Fig. 
  I. 
  Men 
  kan 
  zich 
  nu 
  de 
  figuur 
  IV 
  geconstrueerd 
  denken 
  

   voor 
  verschillende 
  temperaturen 
  terwijl 
  de 
  druk 
  standvastig 
  blijft; 
  

   wordt 
  dan 
  de 
  temperatuur 
  gelijk 
  aan 
  het 
  vriespunt 
  van 
  zuiver 
  

   water 
  bij 
  den 
  gegeven 
  druk, 
  dan 
  is 
  de 
  potentiaal 
  van 
  ijs 
  gelijk 
  

   aan 
  OW. 
  Daalt 
  de 
  temperatuur 
  beneden 
  het 
  vriespunt 
  van 
  zui- 
  

   ver 
  water, 
  dan 
  wordt 
  de 
  potentiaal 
  van 
  ijs 
  kleiner 
  b. 
  v. 
  OD; 
  men 
  

   kan 
  nu 
  uit 
  D 
  eene 
  lijn 
  evenwijdig 
  aan 
  de 
  K-as 
  trekken 
  en 
  vindt 
  

   dan 
  een 
  punt 
  E 
  van 
  de 
  kromme 
  lijn, 
  welks 
  abscis 
  de 
  verdun- 
  

   ning 
  aanwijst 
  van 
  de 
  zoutoplossing, 
  welke 
  bij 
  die 
  temperatuur 
  in 
  

   evenwicht 
  kan 
  zijn 
  met 
  ijs. 
  Naarmate 
  de 
  temperatuur 
  daalt, 
  zal 
  

   het 
  punt 
  D 
  zich 
  verder 
  van 
  fF 
  verwijderen 
  en 
  dus 
  de 
  abscis 
  van 
  

   E 
  kleiner 
  worden, 
  zoodat 
  in 
  't 
  algemeen 
  de 
  concentratie 
  van 
  de 
  

   oplossing, 
  die 
  in 
  evenwicht 
  kan 
  zijn 
  met 
  ijs, 
  grooter 
  wordt, 
  of 
  m 
  a. 
  

   w. 
  het 
  vriespunt 
  van 
  eene 
  oplossing 
  daalt, 
  wanneer 
  de 
  concentratie 
  

   grooter 
  wordt. 
  Aan 
  den 
  anderen 
  kant 
  wordt 
  de 
  verzadigde 
  oplos- 
  

   sing 
  d. 
  i. 
  de 
  oplossing, 
  die 
  in 
  evenwicht 
  kan 
  zijn 
  met 
  vast 
  zout, 
  

   minder 
  geconcentreerd, 
  wanneer 
  de 
  temperatuur 
  daalt; 
  hieruit 
  volgt, 
  

   dat 
  de 
  punten 
  D 
  en 
  A 
  in 
  Fig. 
  IV 
  tot 
  elkander 
  naderen. 
  Eindelijk 
  

   zal 
  eene 
  temperatuur 
  bereikt 
  worden, 
  waarbij 
  zij 
  samenvallen; 
  de 
  

   oplossing, 
  wier 
  samenstelling 
  door 
  de 
  abscis 
  van 
  het 
  punt 
  B 
  wordt 
  

   aangewezen, 
  kan 
  dan 
  gelijktijdig 
  in 
  evenwicht 
  zijn 
  met 
  ijs 
  en 
  vast 
  

   zout; 
  deze 
  temperatuur 
  is 
  dus 
  het 
  kryohydratische 
  punt. 
  Uit 
  de 
  

   e 
  ven 
  wichts- 
  vergelij 
  kingen 
  

  

  . 
  ,if 
  àf 
  , 
  

  

  f- 
  k 
  n 
  = 
  ' 
  p 
  en 
  ïï 
  = 
  f; 
  " 
  

  

  waarin 
  / 
  3 
  den 
  potentiaal 
  van 
  ijs 
  voorstelt, 
  kunnen 
  het 
  kryohydratische 
  

   punt 
  en 
  de 
  verdunning 
  van 
  de 
  zoutoplossing 
  bij 
  die 
  temperatuur 
  

   bepaald 
  worden', 
  wanneer 
  de 
  druk 
  gegeven 
  is. 
  

  

  