﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PIIASEN. 
  17 
  

  

  III. 
  COËXISTEERENDE 
  VLOEIBARE 
  PIIASEN. 
  

  

  § 
  J. 
  Sommige 
  vloeistoffen 
  zijn 
  in 
  alle 
  verhoudingen 
  mengbaar, 
  

   van 
  andere 
  daarentegen 
  zijn 
  homogene 
  mengsels 
  in 
  verhoudingen, 
  

   die 
  tnssehen 
  twee 
  bepaalde 
  grenzen 
  liggen, 
  onmogelijk. 
  Voegt 
  men 
  

   twee 
  vloeistoffen 
  van 
  deze 
  laatste 
  soort 
  bij 
  elkander 
  en 
  is 
  de 
  mens- 
  

   verhouding 
  tnssehen 
  de 
  genoemde 
  grenzen 
  gelegen, 
  dan 
  vormen 
  zich 
  

   twee 
  lagen 
  van 
  verschillende 
  samenstelling. 
  Hetzelfde 
  verschijnsel 
  

   is 
  waargenomen 
  bij 
  oplossingen 
  van 
  sommige 
  vaste 
  liehamen 
  in 
  vloei- 
  

   stoffen 
  ; 
  door 
  Alexejew 
  l 
  ) 
  bij 
  oplossingen 
  van 
  phenol, 
  benzoëzuur 
  

   en 
  salicylzuur 
  in 
  water 
  en 
  door 
  Bakhuis 
  Roozeboom 
  2 
  ), 
  ook 
  nog 
  

   bij 
  ander* 
  1 
  oplossingen. 
  

  

  Uit 
  de 
  theorie 
  van 
  GlBBS 
  kunnen 
  onmiddellijk 
  de 
  voorwaarden 
  

   voor 
  de 
  coëxistentie 
  van 
  twee 
  vloeibare 
  phasen 
  worden 
  afgeleid. 
  

   Voor 
  het 
  evenwicht 
  wordt 
  n.l. 
  vereischt, 
  dat 
  zoowel 
  de 
  potentiaal 
  

   van 
  de 
  opgeloste 
  stof 
  als 
  die 
  van 
  het 
  oplossingsmiddel 
  in 
  beide 
  pha- 
  

   sen 
  dezelfde 
  zij. 
  De 
  cvenwichtsvoorwaarden 
  zijn 
  dus 
  

  

  P\ 
  = 
  f*\ 
  i 
  t*'i 
  = 
  f*i" 
  

  

  of 
  

  

  àkjk'~ 
  \hkjk'" 
  

  

  waarin 
  k' 
  de 
  mengverhouding 
  in 
  de 
  eene 
  phase 
  en 
  k" 
  die 
  in 
  de 
  

   andere 
  is. 
  Uit 
  (5) 
  en 
  (6) 
  kunnen 
  voor 
  gegeven 
  waarden 
  van 
  p 
  en 
  

   T, 
  k' 
  en 
  k" 
  worden 
  opgelost 
  en 
  deze 
  oplossing 
  kan 
  weêr 
  dooi- 
  eene 
  

   graphische 
  constructie 
  worden 
  toegelicht. 
  Denken 
  wij 
  n 
  L 
  aan 
  de 
  

   meetkundige 
  beteekenis 
  der 
  potentialen 
  ten 
  opzichte 
  van 
  de 
  lijn 
  

   z 
  = 
  f(k), 
  dan 
  is 
  uit 
  (5) 
  en 
  (G) 
  onmiddellijk 
  te 
  zien, 
  dat 
  // 
  en&'de 
  

   abscissen 
  zijn 
  der 
  raakpunten 
  met 
  eene 
  rechte 
  lijn, 
  die 
  de 
  kromme 
  

   in 
  twee 
  punten 
  raakt. 
  Wanneer 
  het 
  mogelijk 
  zal 
  zijn 
  eene 
  dubbel- 
  

   raaklijn 
  te 
  trekken, 
  moet 
  de 
  kromme 
  lijn 
  in 
  een 
  gedeelte 
  van 
  haar 
  

  

  ') 
  Wied. 
  Ann 
  XXVIII 
  p. 
  305. 
  

  

  *) 
  Ree. 
  des 
  Trav. 
  Chim. 
  T 
  VIII 
  p. 
  257. 
  

  

  E 
  2 
  

  

  Verhand. 
  Kon. 
  Akad. 
  v. 
  Wetensch. 
  (Ie 
  Sectie). 
  Dl. 
  1. 
  

  

  