﻿18 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  Fig. 
  V. 
  

  

  verloop 
  de 
  holle 
  zijde 
  naar 
  de 
  Z-as 
  

   wenden; 
  de 
  punten 
  van 
  dit 
  gedeelte 
  

   stellen 
  dan 
  labiele 
  toestanden 
  voor 
  

   (Fig. 
  V). 
  Overigens 
  blijft 
  hetgeen 
  

   vroeger 
  gezegd 
  is 
  omtrent 
  het 
  ver- 
  

   loop 
  der 
  lijn 
  voor 
  zeer 
  groote 
  en 
  

   voor 
  zeer 
  kleine 
  waarden 
  van 
  k 
  

   ook 
  hier 
  van 
  toepassing. 
  

  

  Behalve 
  het 
  evenwicht 
  van 
  twee 
  

   vloeibare 
  phasen 
  is 
  bij 
  de 
  gegeven 
  

   temperatuur 
  en 
  den 
  gegeven 
  druk 
  

   ook 
  nog 
  een 
  evenwicht 
  mogelijk 
  

   van 
  eene 
  oplossing 
  met 
  de 
  opgeloste 
  stof 
  in 
  vasten 
  toestand. 
  Dit 
  

   blijkt, 
  wanneer 
  wij 
  op 
  de 
  Z-as, 
  een 
  stuk 
  O 
  A 
  uitzetten, 
  dat 
  ge- 
  

   lijk 
  is 
  aan 
  den 
  potentiaal 
  van 
  de 
  vaste 
  stof 
  en 
  uit 
  het 
  punt 
  A 
  

   eene 
  raaklijn 
  trekken 
  aan 
  de 
  kromme 
  lijn 
  ; 
  bij 
  den 
  vorm, 
  dien 
  

   de 
  kromme 
  lijn 
  in 
  Fig. 
  Y 
  heeft, 
  zijn 
  er 
  twee 
  zulke 
  raaklijnen 
  

   mogelijk. 
  (De 
  Z-as 
  zelf, 
  die 
  de 
  lijn 
  in 
  a 
  aanraakt, 
  wordt 
  hierbij 
  niet 
  

   meegerekend). 
  Het 
  raakpunt 
  met 
  een 
  dezer 
  raaklijnen 
  ligt 
  echter 
  

   tusschen 
  de 
  raakpunten 
  met 
  de 
  dubbelraaklijn 
  en 
  dit 
  evenwicht 
  zal 
  

   dus, 
  zoo 
  het 
  al 
  niet 
  werkelijk 
  labiel 
  is, 
  toch 
  in 
  ieder 
  geval 
  eene 
  zeer 
  

   geringe 
  stabiliteit 
  hebben 
  ; 
  er 
  zijn 
  dan 
  ook 
  geen 
  voorbeelden 
  bekend 
  

   van 
  het 
  optreden 
  van 
  twee 
  evenwichten 
  van 
  deze 
  soort 
  bij 
  dezelfde 
  

   temperatuur 
  en 
  denzelfden 
  druk. 
  Wel 
  hebben 
  Alexejew 
  en 
  Bak- 
  

   huis 
  Roozeboom 
  bij 
  dezelfde 
  temperatuur 
  twee 
  verschillende 
  even- 
  

   wichten, 
  n.l. 
  het 
  evenwicht 
  der 
  vloeibare 
  phasen 
  en 
  dat 
  van 
  eene 
  

   oplossing 
  met 
  de 
  vaste 
  stof 
  (voorgesteld 
  door 
  de 
  raaklijn 
  AR) 
  waar- 
  

   genomen. 
  Dit 
  laatste 
  heeft 
  grooter 
  stabiliteit 
  dan 
  het 
  eerste, 
  daar 
  

   de 
  dubbelraaklijn 
  BC 
  in 
  Fig. 
  V 
  geheel 
  boven 
  de 
  raaklijn 
  A 
  R\igt) 
  

   het 
  evenwicht 
  der 
  vloeibare 
  phasen 
  moet 
  dus 
  in 
  dit 
  geval 
  beschouwd 
  

   worden 
  als 
  eene 
  oververzadigde 
  oplossing, 
  die 
  zich 
  in 
  twee 
  deelen 
  

   gesplitst 
  heeft. 
  

  

  § 
  2. 
  Men 
  kan 
  zich 
  de 
  Fig. 
  V 
  voor 
  verschillende 
  temperaturen 
  

   geconstrueerd 
  denken 
  ; 
  de 
  kromme 
  lijnen, 
  die 
  men 
  daarbij 
  achtereen- 
  

   volgens 
  verkrijgt, 
  kunnen 
  dan 
  beschouwd 
  worden 
  als 
  doorsneden 
  van 
  

   het 
  oppervlak 
  

  

  * 
  = 
  ƒ(*. 
  T 
  ) 
  

  

  met 
  vlakken, 
  loodrecht 
  op 
  de 
  T-as 
  en 
  uit 
  den 
  vorm 
  der 
  doorsnede 
  

   blijkt, 
  dat 
  dit 
  oppervlak 
  een 
  plooi 
  heeft 
  in 
  de 
  richting 
  van 
  de 
  T-as. 
  

   Ook 
  de 
  plaats 
  van 
  het 
  punt 
  A 
  zal 
  met 
  de 
  temperatuur 
  veranderen; 
  

  

  