﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PHASEN. 
  23 
  

  

  Fie. 
  IX. 
  

  

  00' 
  = 
  y. 
  (Fis.-. 
  IX). 
  Daar 
  het 
  geval 
  nu 
  

   geheel 
  teruggebracht 
  is 
  tot 
  dat 
  van 
  het 
  

   evenwicht 
  eener 
  watervrije 
  stof 
  met 
  eene 
  

   oplossing-, 
  zouden 
  wij 
  ook 
  dezelfde 
  con- 
  

   structie 
  te 
  verrichten 
  hebben 
  om 
  de 
  samen- 
  

   stelling 
  der 
  verzadigde 
  oplossing 
  te 
  ver- 
  

   krijgen, 
  maar 
  vooraf 
  dient 
  nog 
  eene 
  tweede 
  

   verandering 
  te 
  worden 
  aangebracht. 
  De 
  

   ordinaten 
  van 
  de 
  kromme 
  lijn 
  in 
  Fig. 
  1 
  zijn 
  de 
  waarden 
  van 
  £ 
  voor 
  

   oplossingen, 
  die 
  alle 
  de 
  gewichtseenheid 
  watervrij 
  zout 
  met 
  afwisse- 
  

   lende 
  hoeveelheden 
  water 
  bevatten. 
  Wij 
  kunnen 
  nu 
  dezelfde 
  kromme 
  

   lijn 
  behouden, 
  maar 
  dan 
  bevatten 
  de 
  oplossingen 
  nu 
  alle 
  1 
  -f- 
  ge- 
  

   wichtseenheden 
  van 
  den 
  nieuwen 
  eersten 
  component. 
  Bij 
  de 
  uit- 
  

   voering 
  van 
  de 
  constructie 
  van 
  II 
  § 
  2 
  zal 
  daarom 
  op 
  de 
  nieuwe 
  Z-as 
  

   uitgezet 
  moeten 
  worden 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  1 
  -+• 
  x 
  gewichtseen- 
  

   heden 
  van 
  het 
  h 
  yd 
  raat, 
  eene 
  hoeveelheid, 
  die 
  wij 
  in 
  't 
  vervolg 
  de 
  

   eenheid 
  van 
  het 
  hydraat 
  zullen 
  noemen. 
  Uit 
  het 
  punt, 
  dat 
  men 
  dan 
  

   op 
  de 
  nieuwe 
  Z-as 
  verkrijgt, 
  moet 
  eene 
  raaklijn 
  aan 
  üe 
  kromme 
  lijn 
  

   getrokken 
  worden, 
  dan 
  wijst 
  de 
  abscis 
  van 
  het 
  raakpunt 
  de 
  samen- 
  

   stelling 
  der 
  verzadigde 
  oplossing 
  aan. 
  Stellen 
  wij 
  de 
  functie 
  £ 
  voor 
  

   eene 
  eenheid 
  van 
  het 
  hydraat 
  door 
  

  

  QPx 
  (Pi 
  T) 
  

  

  voor, 
  dan 
  is 
  de 
  evenwichtsvergelijking 
  (zie 
  II 
  § 
  IJ 
  

  

  Nu 
  wij 
  de 
  evenwichtsvoorwaardc 
  en 
  hare 
  meetkundige 
  beteeke- 
  

   nis 
  hebben 
  afgeleid, 
  kunnen 
  Avij 
  de 
  Z-as 
  weer 
  in 
  haar 
  vorigen 
  stand 
  

   terug 
  brengen; 
  dit 
  heeft 
  ten 
  gevolge, 
  dat 
  in 
  de 
  evenwichtsvergelij- 
  

   king 
  k' 
  vervangen 
  moet 
  worden 
  door 
  k 
  — 
  x, 
  waardoor 
  die 
  vergelij- 
  

   king 
  overgaat 
  in 
  

  

  (8) 
  

  

  Verder 
  moet 
  de 
  constructie 
  nu 
  aldus 
  worden 
  uitgedrukt 
  : 
  „Uit 
  

   een 
  punt, 
  dat 
  tot 
  abscis 
  heeft 
  het 
  watergehalte 
  van 
  het 
  hydraat 
  en 
  

   tot 
  ordinaat 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  eene 
  eenheid 
  van 
  het 
  hydraat, 
  

   moet 
  eene 
  raaklijn 
  aan 
  de 
  lijn 
  z 
  = 
  f(k) 
  getrokken 
  worden, 
  dan 
  is 
  

   de 
  abscis 
  van 
  het 
  raakpunt 
  het 
  watergehalte 
  van 
  de 
  oplossing, 
  die 
  

   met 
  het 
  hydraat 
  in 
  evenwicht 
  is." 
  

  

  