﻿26 
  TOEPASSINGEN 
  DEE, 
  THEOEIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  het 
  water 
  vrije 
  zout 
  bij 
  33° 
  (overgangstemperatuur) 
  en 
  ofschoon 
  boven 
  

   die 
  temperatuur 
  het 
  evenwicht 
  met 
  het 
  watervrije 
  zout 
  de 
  grootste 
  

   stabiliteit 
  heeft, 
  heeft 
  Loewel 
  toch 
  voor 
  eenige 
  temperaturen 
  boven 
  

   33° 
  de 
  oplosbaarheid 
  van 
  het 
  hydraat 
  kunnen 
  bepalen 
  en 
  zelfs 
  vermel- 
  

   den 
  Tilden 
  en 
  Shenstone 
  dat 
  het 
  hun 
  gelukte 
  de 
  smelting 
  van 
  

   het 
  hydraat 
  bij 
  35° 
  waar 
  te 
  nemen. 
  In 
  het 
  onderzoek 
  van 
  Bakhuis 
  

   Roozeboom 
  over 
  de 
  hydraten 
  van 
  chloorcalcium 
  vindt 
  men 
  verder, 
  

   dat 
  de 
  oplosbaarheidslijn 
  van 
  Ca 
  Cl 
  z 
  4 
  H 
  z 
  O 
  ft 
  gesneden 
  wordt 
  door 
  

   die 
  van 
  Ca 
  Cl 
  2 
  2 
  H 
  z 
  O 
  bij 
  3 
  8°, 
  4 
  en 
  het 
  verloop 
  der 
  lijn 
  wijst 
  duide- 
  

   lijk 
  aan, 
  dat 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  het 
  eerstgenoemde 
  hydraat 
  veel 
  

   hooger 
  ligt. 
  Hetzelfde 
  geldt 
  voor 
  de 
  snijding 
  der 
  oplosbaarheids- 
  

   lijnen 
  van 
  Ca 
  CI 
  2 
  4 
  /Y 
  2 
  Ou 
  en 
  Ca 
  Cl 
  2 
  2 
  # 
  2 
  O, 
  die 
  bij 
  35°. 
  3 
  plaats 
  

   heeft, 
  daarentegen 
  blijkt 
  de 
  overgangstemperatuur 
  van 
  Ca 
  Cl 
  2 
  2 
  i? 
  2 
  O 
  

   en 
  Ca 
  Cl% 
  H% 
  O, 
  die 
  bij 
  175° 
  ligt, 
  weinig 
  te 
  verschillen 
  van 
  het 
  

   smeltpunt 
  van 
  het 
  eerste 
  hydraat, 
  daar 
  de 
  samenstelling 
  van 
  de 
  op- 
  

   lossing, 
  welke 
  bij 
  die 
  temperatuur 
  met 
  de 
  beide 
  hydraten 
  in 
  even- 
  

   wicht 
  is, 
  weinig 
  verschilt 
  van 
  die 
  van 
  Ca 
  CU 
  2 
  H 
  2 
  0. 
  Bij 
  deze 
  

   laatste 
  overgangen 
  zijn 
  geen 
  voortzettingen 
  der 
  oplosbaarheidslijnen 
  

   voorbij 
  het 
  snijpunt 
  waargenomen. 
  

  

  Zeer 
  belangrijk 
  zijn 
  de 
  vertragingen 
  van 
  de 
  omzettingen 
  bij 
  de 
  

   overgangstemperaturen, 
  die 
  bij 
  de 
  hydraten 
  van 
  Thoriumsulfaat 
  zijn 
  

   waargenomen 
  2 
  J. 
  De 
  oplosbaarheidslijn 
  van 
  Th 
  (S 
  4 
  ) 
  2 
  9 
  B 
  2 
  wordt 
  

   gesneden 
  door 
  die 
  van 
  Th 
  (S 
  4 
  ) 
  2 
  4 
  H 
  % 
  O 
  bij 
  43°; 
  boven 
  die 
  tem- 
  

   peratuur 
  heeft 
  dus 
  het 
  evenwicht 
  met 
  het 
  laatstgenoemde 
  hydraat 
  

   de 
  grootste 
  stabiliteit, 
  maar 
  bovendien 
  konden 
  nog 
  tot 
  60° 
  toe 
  de 
  

   minder 
  stabiele 
  evenwichten 
  met 
  het 
  eerste 
  hydraat 
  verkregen 
  wor- 
  

   den. 
  Beneden 
  43° 
  heeft 
  het 
  hydraat 
  met 
  9 
  H 
  z 
  O 
  de 
  grootste 
  stabi- 
  

   liteit, 
  zooals 
  men 
  gemakkelijk 
  uit 
  Fig. 
  Xla 
  kan 
  afleiden, 
  maar 
  tot 
  

   17° 
  toe 
  kon 
  het 
  evenwicht 
  met 
  het 
  hydraat 
  met 
  4 
  # 
  2 
  in 
  stand 
  

   gehouden 
  worden. 
  Ook 
  de 
  andere 
  hydraten 
  van 
  dit 
  zout 
  vertoonen 
  

   dergelijke 
  vertragingsverschijnselen, 
  zelfs 
  in 
  nog 
  sterkere 
  mate. 
  

  

  De 
  ligging 
  van 
  de 
  punten 
  A\ 
  en 
  ^4 
  2 
  ten 
  opzichte 
  van 
  de 
  kromme 
  

   lijn 
  kan 
  bij 
  de 
  overgangstemperatuur 
  nog 
  anders 
  zijn 
  dan 
  in 
  Fig. 
  

   Xla 
  werd 
  voorgesteld. 
  Bij 
  die 
  temperatuur 
  is 
  de 
  verbindingslijn 
  

   van 
  A\ 
  en 
  A% 
  eene 
  raaklijn 
  aan 
  de 
  kromme 
  lijn 
  en 
  nu 
  kan 
  het 
  

   raakpunt 
  tusschen 
  A 
  x 
  en 
  A 
  z 
  liggen 
  (Fig. 
  Xlla); 
  is 
  dit 
  het 
  geval, 
  dan 
  

   ondergaan 
  de 
  evenwichtstoestanden 
  boven 
  en 
  beneden 
  de 
  overgangs- 
  

   temperatuur 
  eene 
  wijziging, 
  die 
  ook 
  in 
  sommige 
  gevallen 
  is 
  waar- 
  

   genomen. 
  

  

  !) 
  Phil. 
  Trans 
  175. 
  1884. 
  

  

  2 
  ) 
  Bakhuis 
  Roozeboom, 
  Zeitschrift 
  fur 
  Phys. 
  Chemie 
  V 
  p. 
  198. 
  

  

  