﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PHA8EN. 
  27 
  

  

  Fig. 
  XITtf. 
  Fig. 
  XIU. 
  Fig. 
  XÜe. 
  

  

  Hij 
  temperaturen, 
  boven 
  do 
  overga 
  m;srcmpe 
  rat 
  uur 
  gelegen, 
  zal 
  de 
  

   verbindingslijn 
  van 
  ^ 
  en 
  A 
  z 
  de 
  kromme 
  lijn 
  snijden 
  (Fig. 
  Xllè), 
  

   waardoor 
  de 
  mogelijkheid 
  ontstaat 
  om 
  uit 
  A\ 
  ééne 
  en 
  uit 
  A 
  2 
  twee 
  

   raaklijnen 
  aan 
  de 
  kromme 
  lijn 
  te 
  trekken. 
  *) 
  Er 
  zijn 
  dus 
  bij 
  deze 
  

   temperaturen 
  drie 
  heterogene 
  evenwiehten 
  mogelijk 
  en 
  het 
  hangt 
  

   sleehts 
  af 
  van 
  de 
  verhouding 
  tusschen 
  de 
  hoeveelheden 
  water 
  en 
  

   watervrij 
  zout, 
  die 
  in 
  het 
  geheele 
  systeem 
  aanwezig 
  zijn, 
  welk 
  even- 
  

   wicht 
  tot 
  stand 
  kan 
  komen. 
  Het 
  punt 
  A% 
  zal 
  bij 
  verhooging 
  der 
  

   temperatuur 
  tot 
  de 
  kromme 
  lijn 
  naderen 
  en 
  eindelijk 
  op 
  die 
  lijn 
  

   komen 
  te 
  liggen, 
  waaruit 
  blijkt, 
  dat 
  alleen 
  bij 
  deze 
  ligging 
  der 
  pun- 
  

   ten 
  J 
  1 
  en 
  A 
  2 
  ten 
  opzichte 
  van 
  de 
  kromme 
  lijn 
  eene 
  smelting 
  van 
  

   het 
  tweede 
  hydraat 
  als 
  stabiele 
  evenwichtstoestand 
  kan 
  worden 
  waar- 
  

   genomen. 
  

  

  Daalt 
  de 
  temperatuur 
  onder 
  de 
  overgangstemperatuur, 
  dan 
  komt 
  

   de 
  lijn 
  A\ 
  A 
  2 
  geheel 
  buiten 
  de 
  kromme 
  lijn 
  te 
  liggen 
  (Fig. 
  XIIc); 
  

   er 
  kunnen 
  nu 
  wel 
  is 
  waar 
  weer 
  drie 
  raaklijnen 
  getrokken 
  worden, 
  

   maar 
  twee 
  daarvan 
  liggen 
  boven 
  de 
  lijn 
  A\ 
  A 
  % 
  . 
  De 
  punten 
  van 
  

   de 
  lijn 
  A\ 
  A% 
  hebben 
  deze 
  beteekenis, 
  dat 
  hunne 
  ordinaten 
  de 
  waar- 
  

   den 
  der 
  functie 
  £ 
  zijn 
  voor 
  systemen 
  bestaande 
  uit 
  de 
  beide 
  hydra- 
  

   ten 
  in 
  afwisselende 
  hoeveelheden, 
  zonder 
  oplossing 
  (II 
  § 
  3); 
  deze 
  

   systemen 
  hebben 
  dan 
  grootere 
  stabiliteit 
  dan 
  de 
  evenwichten, 
  welke 
  

   door 
  de 
  gestippelde 
  raaklijnen 
  in 
  Fig. 
  XIIc 
  zijn 
  aangeduid 
  Bij 
  

   temperaturen, 
  beneden 
  de 
  overgangstemperatuur 
  zijn 
  dus 
  twee 
  hete- 
  

   rogene 
  toestanden 
  mogelijk 
  1° 
  het 
  evenwicht 
  van 
  A 
  2 
  met 
  de 
  oplos- 
  

   sing, 
  die 
  door 
  het 
  raakpunt 
  R 
  2 
  w 
  r 
  ordt 
  aangeduid 
  2° 
  kunnen 
  de 
  twee 
  

   vaste 
  hydraten 
  zonder 
  oplossing 
  bestaan. 
  

  

  De 
  hier 
  beschreven 
  verschijnselen 
  zijn 
  waargenomen 
  door 
  Bakhuis 
  

  

  ') 
  Uit 
  A 
  x 
  kan 
  nog 
  een 
  tweede 
  raaklijn 
  getrokken 
  worden, 
  waarvoor 
  de 
  abscis 
  van 
  

   het 
  raakpunt 
  kleiner 
  is 
  dan 
  Ik 
  heb 
  deze 
  niet 
  vermeld 
  omdat 
  de 
  mogelijkheid 
  

   van 
  het 
  evenwicht, 
  dat 
  door 
  haar 
  wordt 
  voorgesteld 
  afhang! 
  van 
  de 
  stabiliteit 
  der 
  

   hydraten 
  die 
  zich 
  aan 
  de 
  linkerzijde 
  van 
  A 
  x 
  nog 
  kunnen 
  bevinden 
  of 
  die 
  van 
  het 
  

   watervrije 
  zout. 
  

  

  