﻿28 
  TOEPASSINGEN 
  DEÊ 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  Roozeboom 
  bij 
  de 
  hydraten 
  Ca 
  Cl 
  2 
  6 
  H 
  2 
  en 
  Ca 
  Ck 
  4 
  H 
  2 
  Oa. 
  De 
  

   overgangstemperatuur 
  ligt 
  voor 
  deze 
  hydraten 
  bij 
  29°, 
  8 
  ; 
  boven 
  die 
  

   temperatuur 
  werden 
  de 
  drie 
  even 
  wichten 
  van 
  Fig 
  XI 
  lb 
  waargeno- 
  

   men 
  tot 
  aan 
  30°, 
  2, 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  Ca 
  Cl 
  2 
  6 
  H 
  2 
  O. 
  Beneden 
  29°, 
  8 
  

   hing 
  het 
  van 
  de 
  samenstelling 
  van 
  het 
  geheele 
  systeem 
  af, 
  of 
  er 
  

   een 
  evenwicht 
  tot 
  stand 
  kwam 
  van 
  Ca 
  Cl 
  2 
  6 
  H 
  2 
  O 
  met 
  eene 
  oplos- 
  

   sing 
  of 
  een 
  mengsel 
  van 
  de 
  beide 
  hydraten 
  zonder 
  oplossing. 
  

  

  Dergelijke 
  verschijnselen 
  zijn 
  zeer 
  duidelijk 
  waargenomen 
  door 
  

   Pickering 
  1 
  ) 
  bij 
  de 
  hydraten 
  van 
  zwavelzuur 
  H 
  2 
  80^ 
  H 
  2 
  en 
  H 
  2 
  

   SO 
  é 
  5 
  H,0. 
  

  

  V. 
  Oplosbaarheid 
  van 
  een 
  mengsel 
  van 
  twee 
  zouten. 
  

  

  § 
  1. 
  Wanneer 
  een 
  mengsel 
  van 
  twee 
  zouten 
  in 
  evenwicht 
  is 
  met 
  

   eene 
  oplossing 
  dier 
  zouten, 
  moet 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  eene 
  zout 
  

   in 
  het 
  vaste 
  mengsel 
  dezelfde 
  waarde 
  hebben 
  als 
  in 
  de 
  vloeistof 
  en 
  

   aan 
  die 
  voorwaarde 
  moet 
  ook 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  tweede 
  zout 
  

   voldoen. 
  Om 
  de 
  potentialen 
  van 
  de 
  zouten 
  in 
  de 
  oplossing 
  te 
  be- 
  

   rekenen 
  schrijven 
  wij 
  de 
  fundamenteel 
  e 
  vergelijking 
  van 
  de 
  oplossing 
  

   in 
  dezen 
  vorm 
  

  

  £ 
  = 
  Mf(p, 
  T,k,y), 
  

  

  waarin 
  k 
  voorstelt 
  het 
  aantal 
  gewichtseenheden 
  water, 
  die 
  eene 
  ge- 
  

   wichtseenheid 
  zout 
  bevatten, 
  terwijl 
  deze 
  laatste 
  bestaat 
  uit 
  1 
  — 
  y 
  

   eenheden 
  van 
  het 
  eerste 
  zout 
  en 
  y 
  van 
  het 
  tweede. 
  Beschouwen 
  

   wij 
  nu 
  de 
  beide 
  zouten 
  als 
  de 
  eerste 
  twee 
  componenten 
  en 
  het 
  water 
  

   als 
  den 
  derden, 
  dan 
  is 
  

  

  m 
  x 
  = 
  M 
  (1 
  -y), 
  m 
  3 
  = 
  My, 
  m 
  3 
  — 
  Mk. 
  

  

  ö 
  C 
  

  

  De 
  potentiaal 
  van 
  het 
  eerste 
  zout 
  is 
  fix 
  — 
  — 
  — 
  : 
  wij 
  moeten 
  dus 
  

  

  dm 
  1 
  

  

  de 
  verandering 
  bepalen, 
  die 
  £ 
  ondergaat, 
  wanneer 
  aan 
  de 
  oplossing 
  

   eene 
  oneindig 
  kleine 
  hoeveelheid 
  S 
  m 
  1 
  van 
  het 
  eerste 
  zout 
  wordt 
  

   toegevoegd. 
  Deze 
  verandering 
  is 
  

  

  d£=fÔM 
  + 
  M^dy 
  -f 
  M^dk; 
  

  

  ö 
  y 
  ö 
  k 
  

  

  l 
  ) 
  Journ. 
  Cbem. 
  Society 
  57, 
  338, 
  1890. 
  

  

  