﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PHABEN. 
  35 
  

  

  Samenstelling 
  en 
  ZOO 
  komen 
  wij 
  tot 
  het 
  tweede 
  gedeelte 
  van 
  liet 
  

  

  „surfoee 
  of 
  dissipated 
  energy". 
  Beschouwen 
  wij 
  n.I. 
  de 
  vergelijking 
  (9) 
  

  

  t 
  — 
  'l 
  — 
  * 
  : 
  — 
  

  

  Ti 
  

  

  dan 
  zijn 
  de 
  waarden 
  van 
  k 
  en 
  //, 
  die 
  hieraan 
  voldoen 
  en 
  niet 
  aan 
  

   (10) 
  de 
  coördinaten 
  van 
  die 
  punten 
  op 
  het 
  oppervlak, 
  wier 
  raakvlak- 
  

   ken 
  dooi' 
  P 
  gaan. 
  Deze 
  raakvlakken 
  omhullen 
  een 
  kegelopporvlak, 
  

   dat 
  P 
  tot 
  top 
  heeft 
  en 
  dit 
  kegeloppervlak 
  is 
  het 
  tweede 
  gedeelte 
  

   van 
  het 
  surface 
  of 
  dissipated 
  energy. 
  Alle 
  punten 
  van 
  dit 
  kogelopper- 
  

   vlak 
  stellen 
  toestanden 
  voor, 
  waarin 
  oeno 
  overmaat 
  van 
  het 
  eerste 
  

   zout 
  in 
  evenwicht 
  is 
  met 
  oeno 
  oplossing, 
  die 
  behalve 
  dit 
  zout 
  ook 
  

   DOg 
  afwisselende 
  hoeveelheden 
  van 
  het 
  tweede 
  bevat. 
  Do 
  eerste 
  be- 
  

   schrijvende 
  lijn 
  is 
  do 
  laatste 
  is 
  de 
  raaklijn, 
  die 
  uit 
  P 
  aan 
  de 
  

   kromme 
  lijn 
  in 
  het 
  Z 
  K-\\ak 
  getrokken 
  kan 
  worden; 
  de 
  reeks 
  der 
  

   raakpunten 
  met 
  hot 
  oppervlak 
  z 
  = 
  f(k,y) 
  geeft 
  de 
  samenstellingen 
  

  

  dor 
  Verschillende 
  oplossin- 
  

   gen 
  aan, 
  die 
  met 
  het 
  eerste 
  

   zout 
  alleen, 
  in 
  evenwicht 
  

   kunnen 
  zijn. 
  Die 
  beide 
  be- 
  

   schrijvende 
  lijnen 
  en 
  de 
  

   reeks 
  der 
  raakpunten 
  be- 
  

   £ 
  grenzen 
  bet 
  gedeelte 
  van 
  

   het 
  kegeloppervlak 
  dat 
  tot 
  

   het 
  „ 
  surface 
  of 
  dissipated 
  

   energy" 
  behoort. 
  Beschouwt 
  

   men 
  een 
  willekeurig 
  punt 
  

   op 
  het 
  kegelopporvlak 
  dan 
  

   is 
  do 
  hoogte 
  daarvan, 
  boven 
  

   het 
  K 
  Y-vlak, 
  gelijk 
  aan 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  een 
  systeem 
  be- 
  

   staande 
  uit 
  twee 
  phasen, 
  n.l. 
  het 
  eerste 
  zout 
  en 
  cene 
  oplossing. 
  

   De 
  samenstelling 
  dezer 
  laatste 
  wordt 
  gevonden 
  door 
  de 
  beschrijvende 
  

   lijn 
  van 
  het 
  kegelopporvlak 
  te 
  trekken, 
  die 
  door 
  het 
  beschouwde 
  

   punt 
  gaat; 
  do 
  coördinaten 
  van 
  het 
  raakpunt 
  dezer 
  lijn 
  met 
  het 
  opper- 
  

   vlak 
  geven 
  de 
  samenstelling 
  der 
  oplossing 
  aan 
  l 
  ). 
  Hot 
  dorde 
  gedeelte 
  

   van 
  het 
  „surfaoe 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  is 
  oen 
  onihullingskegeî, 
  die 
  

   Q 
  tot 
  top 
  heeft 
  en 
  waarvan 
  do 
  vergelijking 
  wordt 
  afgeleid 
  uit 
  

  

  Pie. 
  XIV. 
  

  

  ') 
  De 
  beteekenis 
  van 
  verschillende 
  punten, 
  op 
  dezelfde 
  beschrijvende 
  lijn 
  geleden, 
  

   kan 
  worden 
  afgeleid 
  uit 
  den 
  regel 
  van 
  $ 
  S 
  b. 
  

  

  3* 
  

  

  