﻿40 
  TOEPASSINGEN 
  DEE 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHTS- 
  

  

  van 
  het 
  tweede 
  zout 
  wordt 
  vereischt, 
  dat 
  het 
  raakvlak 
  aan 
  het 
  over- 
  

   eenkomstige 
  punt 
  van 
  het 
  oppervlak 
  gaat 
  door 
  een 
  punt, 
  in 
  het 
  vlak 
  

   y 
  = 
  1 
  gelegen, 
  dat 
  tot 
  coördinaten 
  heeft: 
  het 
  watergehalte 
  (;r 
  2 
  ) 
  van 
  

   het 
  hydraat 
  en 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  eene 
  eenheid 
  van 
  het 
  hydraat. 
  

  

  Om 
  de 
  samenstelling 
  te 
  vinden 
  van 
  eene 
  oplossing, 
  die 
  gelijktijdig 
  

   in 
  evenwicht 
  is 
  met 
  een 
  hydraat 
  van 
  elk 
  der 
  beide 
  zouten 
  heeft 
  

   men 
  de 
  volgende 
  constructie 
  uit 
  te 
  voeren. 
  Men 
  bepaalt 
  in 
  het 
  ZK- 
  

   vlak 
  een 
  punt 
  P, 
  dat 
  tot 
  coördinaten 
  heeft 
  k 
  = 
  %i 
  en 
  z 
  — 
  cp 
  Xl 
  en 
  in 
  

   het 
  vlak 
  y 
  = 
  1 
  een 
  punt 
  Q 
  met 
  de 
  coördinaten 
  k 
  = 
  x 
  2 
  en 
  z 
  — 
  q>^^ 
  

   vereenigt 
  die 
  punten 
  door 
  eene 
  rechte 
  lijn 
  en 
  brengt 
  door 
  die 
  lijn 
  

   een 
  raakvlak 
  aan 
  het 
  oppervlak 
  ; 
  de 
  samenstelling 
  der 
  verzadigde 
  

   oplossing 
  wordt 
  dan 
  aangewezen 
  door 
  de 
  coördinaten 
  k 
  en 
  y 
  van 
  

   het 
  raakpunt. 
  De 
  gedaante 
  van 
  het 
  oppervlak 
  z 
  = 
  f(k, 
  y) 
  brengt 
  

   mede, 
  dat 
  door 
  eene 
  rechte 
  lijn 
  buiten 
  dit 
  oppervlak 
  twee 
  raakvlak- 
  

   ken 
  gebracht 
  kunnen 
  worden; 
  er 
  kunnen 
  dus 
  twee 
  verschillende 
  

   oplossingen 
  met 
  de 
  beide 
  hydraten 
  in 
  evenwicht 
  zijn. 
  

  

  Het 
  „ 
  surface 
  of 
  dissipated 
  energy", 
  waarvan 
  Fig. 
  XVII 
  de 
  hori- 
  

   zontale 
  projectie 
  voorstelt, 
  bestaat 
  dus 
  in 
  

   de 
  eerste 
  plaats 
  uit 
  de 
  beide 
  driehoeken 
  

   PQR 
  en 
  PQR'. 
  De 
  hoogte 
  van 
  een 
  punt 
  

   van 
  een 
  dezer 
  driehoeken 
  is 
  de 
  waarde 
  van 
  

   £ 
  voor 
  een 
  heterogeen 
  systeem 
  van 
  drie 
  

   phascn 
  n.l. 
  de 
  beide 
  hydraten 
  en 
  een 
  der 
  

   oplossingen 
  van 
  de 
  samenstellingen 
  R\ 
  of 
  

   Ri' 
  (§ 
  3 
  a). 
  

   Verder 
  behooren 
  er 
  toe 
  de 
  omhullings- 
  

   kegels, 
  waarvan 
  de 
  toppen 
  in 
  P 
  en 
  Q 
  ge- 
  

   legen 
  zijn. 
  De 
  eerste 
  kegel 
  heeft 
  zijn 
  ontstaan 
  te 
  danken 
  aan 
  de 
  raakvlak- 
  

   ken, 
  die 
  door 
  P 
  gaan 
  ; 
  neemt 
  men 
  een 
  punt 
  op 
  een 
  der 
  beschrijvende 
  

   lijnen, 
  dan 
  is 
  de 
  hoogte 
  van 
  dit 
  punt 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  een 
  sy- 
  

   steem 
  van 
  twee 
  phasen 
  n.l. 
  het 
  eerste 
  hydraat 
  en 
  de 
  oplossing, 
  

  

  Fig. 
  XVII. 
  

  

  eenheid 
  van 
  dat 
  hydraat 
  : 
  <p 
  Kl 
  {p, 
  T), 
  dan 
  is 
  de 
  evenwichtsvoorwaarde 
  

  

  en 
  uit 
  de 
  meetkundige 
  beteekenis 
  dezer 
  vergelijking 
  volgt 
  de 
  bovengenoemde 
  con- 
  

   structie. 
  Als 
  voorwaarde 
  voor 
  het 
  evenwicht 
  van 
  eene 
  oplossing 
  met 
  een 
  hydraat 
  

   van 
  het 
  tweede 
  zout 
  vindt 
  men 
  door 
  eene 
  dergelijke 
  berekening 
  

  

  waarin 
  x 
  3 
  het 
  watergehalle 
  van 
  het 
  tweede 
  hydraat 
  is. 
  

  

  