﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  PHASEN. 
  41 
  

  

  die 
  door 
  het 
  raakpunt 
  wordt 
  aangewezen 
  (§ 
  3 
  ft). 
  De 
  punten 
  van 
  den 
  

   tweeden 
  kegel 
  stellen 
  de 
  evenwichtstoestanden 
  voor 
  van 
  de 
  oplossingen, 
  

   die 
  door 
  verschillende 
  punten 
  van 
  de 
  aanrakingskromme 
  worden 
  aan- 
  

   gewezen 
  met 
  het 
  tweede 
  hydraat. 
  De 
  deelen 
  van 
  de 
  beide 
  kegels, 
  

   die 
  boven 
  de 
  driehoeken 
  PQR 
  en 
  PQB' 
  liggen, 
  behooren 
  niet 
  tot 
  

   hel 
  „surface 
  of 
  dissipated 
  energy"; 
  de 
  evenwichtstoestanden» 
  van 
  twee 
  

   phasen, 
  Welke 
  zij 
  voorstellen 
  hebben 
  minder 
  stabiliteit 
  dan 
  die, 
  welke 
  

   uit 
  drie 
  phasen 
  zijn 
  samengesteld. 
  Eindelijk 
  blijven 
  nog 
  over 
  de 
  

   deelen 
  van 
  het 
  oppervlak 
  z 
  — 
  f 
  {k, 
  y) 
  zelf, 
  die 
  buiten 
  de 
  aanrakings- 
  

   krommen 
  met 
  de 
  beide 
  kegels 
  liggen 
  en 
  die 
  homogene 
  evenwichts- 
  

   toestanden 
  voorstellen. 
  

  

  § 
  11. 
  De 
  invloed 
  van 
  de 
  temperatuur 
  op 
  het 
  evenwicht 
  van 
  eene 
  

   oplossing 
  met 
  twee 
  hydraten 
  moet 
  worden 
  afgeleid 
  uit 
  den 
  stand 
  van 
  

   de 
  lijn 
  PQ 
  ten 
  opzichte 
  van 
  het 
  oppervlak 
  z 
  = 
  f(k,y) 
  bij 
  verschil- 
  

   lende 
  temperaturen. 
  Daar 
  de 
  punten 
  P 
  en 
  Q 
  bij 
  temperatuursverhoo- 
  

   ging 
  tot 
  de 
  kromme 
  lijnen 
  in 
  de 
  vlakken 
  y 
  = 
  en 
  y 
  = 
  1 
  naderen, 
  

   zal 
  daarbij 
  de 
  lijn 
  P 
  Q 
  tot 
  het 
  oppervlak 
  naderen 
  en 
  ten 
  slotte 
  zal 
  

   zij 
  dit 
  bij 
  eene 
  bepaalde 
  temperatuur 
  aanraken. 
  Bij 
  deze 
  tempera- 
  

   tuur 
  vallen 
  de 
  raakpunten 
  R 
  en 
  R' 
  samen 
  in 
  één 
  punt, 
  dat 
  op 
  de 
  

   lijn 
  PQ 
  ligt; 
  hieruit 
  volgt 
  dat 
  de 
  oplossing, 
  die 
  door 
  dat 
  punt 
  wordt 
  

   voorgesteld, 
  verkregen 
  kan 
  worden 
  door 
  samenvoeging 
  van 
  de 
  beide 
  

   hydraten 
  in 
  omgekeerde 
  verhouding 
  der 
  afstanden 
  van 
  het 
  raakpunt 
  

   tot 
  P 
  en 
  Q 
  (§ 
  3 
  b). 
  Het 
  evenwicht 
  is 
  dan 
  volledig 
  : 
  men 
  heeft 
  n.l. 
  

   drie 
  coëxisteerende 
  phasen 
  en 
  twee 
  componenten 
  (de 
  beide 
  hydraten) 
  

   en 
  de 
  temperatuur 
  zou 
  genoemd 
  kunnen 
  worden 
  : 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  

   het 
  zoutmengsel, 
  dat, 
  zooals 
  uit 
  het 
  voorgaande 
  blijkt, 
  lager 
  ligt 
  dan 
  

   het 
  smeltpunt 
  van 
  een 
  der 
  hydraten 
  afzonderlijk 
  1 
  ). 
  Ts 
  de 
  tempera- 
  

   tuur 
  hooger 
  dan 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  het 
  zoutmengsel, 
  dan 
  snijdt 
  de 
  

   lijn 
  PQ 
  het 
  oppervlak, 
  waardoor 
  de 
  mogelijkheid 
  om 
  door 
  die 
  lijn 
  

   raakvlakken 
  te 
  brengen, 
  ophoudt. 
  De 
  beide 
  omhullingskegels 
  blijven 
  

   echter 
  bestaan 
  en 
  verdwijnen 
  achtereenvolgens 
  bij 
  de 
  smeltpunten 
  

   der 
  beide 
  hydraten. 
  

  

  Wanneer 
  men 
  de 
  samenstelling 
  der 
  verzadigde 
  oplossing 
  van 
  twee 
  hy- 
  

   draten 
  bij 
  verschillende 
  temperaturen, 
  graphisch 
  voorstelt 
  door 
  middel 
  

   v.in 
  twee 
  kromme 
  lijnen 
  (bijv. 
  de 
  lijnen, 
  die 
  k 
  en 
  y 
  in 
  functie 
  van 
  

  

  ') 
  Een' 
  voorbeeld 
  van 
  deze 
  verlaging 
  vinden 
  wij 
  in 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  een 
  mengsel 
  

   van 
  natriiimsulfaat 
  en 
  magnesiumsulfaat, 
  dat 
  door 
  van 
  't 
  Hoff 
  bepaald 
  is 
  (Maandblad 
  

   voor 
  Natuurwetensch. 
  1887. 
  p. 
  93). 
  Terwijl 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  Na„ 
  £0 
  4 
  10 
  H„ 
  O 
  bij 
  

   ongeveer 
  35° 
  ligt 
  en 
  dat 
  van 
  Aly 
  SO 
  A 
  7 
  B. 
  2 
  hooger 
  dan 
  70° 
  (bij 
  deze 
  temperatuur 
  

   gaat 
  het 
  over 
  in 
  het 
  lagere 
  hydraat 
  met 
  G 
  H„ 
  O) 
  werd 
  het 
  smeltpunt 
  van 
  het 
  meng- 
  

   sel 
  bepaald 
  op 
  ongeveer 
  26°. 
  

  

  