﻿TOESTANDEN 
  VAN 
  ZOUTOPLOSSINGEN 
  MET 
  VASTE 
  P11ASEN. 
  4.') 
  

  

  Ter 
  berekening 
  van 
  de 
  potentialen 
  hebben 
  wij 
  

  

  dZ 
  = 
  FÔ 
  N+ 
  N 
  — 
  dx; 
  

  

  ùx 
  

  

  moet 
  nu 
  de 
  potentiaal 
  van 
  liet 
  eerste 
  zout 
  bepaald 
  worden, 
  dan 
  is 
  

   vooreerst 
  d 
  N 
  = 
  ötn 
  h 
  verder 
  blijft 
  de 
  massa 
  van 
  het 
  tweede 
  zout 
  

   onveranderd, 
  dus 
  is 
  d(NxJ=0 
  of 
  

  

  Nd 
  x 
  = 
  — 
  x 
  ö 
  N 
  — 
  — 
  x 
  S 
  m 
  x 
  . 
  

  

  Na 
  substitutie 
  vinden 
  wij 
  

  

  Pl 
  =T— 
  =1< 
  — 
  X— 
  

  

  «ij 
  <3 
  x 
  

  

  en 
  voor 
  den 
  potentiaal 
  van 
  het 
  tweede 
  zout 
  

  

  Voor 
  de 
  oplossing 
  der 
  beide 
  zouten 
  in 
  water 
  hebben 
  wij 
  dezelfde 
  

   fundamenteele 
  vergelijking 
  als 
  in 
  V 
  § 
  1 
  en 
  ook 
  dezelfde 
  uitdruk- 
  

   kingen 
  voor 
  de 
  potentialen, 
  die 
  daar 
  zijn 
  afgeleid. 
  Is 
  nu 
  de 
  oplos- 
  

   sing 
  verzadigd, 
  d. 
  i. 
  in 
  evenwicht 
  met 
  het 
  vaste 
  zoutmengsel, 
  dan 
  

   heeft 
  men 
  als 
  evenwichtsVoorwaarden 
  de 
  gelijkheid 
  der 
  potentialen 
  

   van 
  de 
  beide 
  zouten 
  in 
  de 
  oplossing 
  en 
  in 
  de 
  mcngkristallen. 
  Deze 
  

   voorwaarden 
  worden 
  uitgedrukt 
  dooi- 
  de 
  vergelijkingen 
  

  

  f-ML-kÏ£=F-.ÏZ 
  (11) 
  

  

  d 
  y 
  dk 
  d 
  x 
  

  

  f+(l-y)-t-k'=f+ 
  (12) 
  

  

  y 
  è" 
  r 
  

  

  die 
  zich 
  daarin 
  onderscheiden 
  van 
  (9) 
  en 
  (10), 
  dat 
  de 
  tweede 
  leden 
  

   hier 
  funetiën 
  van 
  x 
  zijn 
  en 
  in 
  de 
  laatstgenoemde 
  vergelijkingen 
  

   constanten. 
  

  

  Het 
  gevolg 
  hiervan 
  is, 
  dat 
  bij 
  gegeven 
  temperatuur 
  en 
  druk 
  de 
  

   verzadigde 
  oplossing 
  van 
  twee 
  isomorphe 
  zouten 
  niet 
  eene 
  enkele 
  

   bepaalde 
  samenstelling 
  heeft, 
  maar 
  dat 
  er 
  verschillende 
  samenstel- 
  

   lingen 
  mogelijk 
  zijn, 
  die 
  afhangen 
  van 
  de 
  verhouding 
  x. 
  

  

  § 
  3. 
  Om 
  het 
  verschil 
  tussehen 
  de 
  beide 
  gevallen 
  nog 
  duidelijker 
  

   te 
  doen 
  uitkomen 
  zullen 
  wij 
  ook 
  hier 
  van 
  eene 
  graphische 
  constructie 
  

  

  