﻿48 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICHT 
  S- 
  

  

  z 
  ■= 
  F(x) 
  met 
  de 
  overeenkomstige 
  raakpunten 
  op 
  het 
  oppervlak 
  

   z 
  = 
  f(k 
  J 
  y). 
  De 
  hoogte 
  van 
  een 
  punt 
  op 
  een 
  dezer 
  lijnen 
  is 
  de 
  

   waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  een 
  heterogeen 
  systeem 
  van 
  twee 
  phasen 
  n.l. 
  

   mengkristallen, 
  waarvan 
  de 
  samenstelling 
  door 
  het 
  punt 
  op 
  de 
  

   kromme 
  lijn 
  wordt 
  aangewezen 
  en 
  eene 
  oplossing, 
  wier 
  samenstelling 
  

   met 
  het 
  raakpunt 
  op 
  het 
  oppervlak 
  z 
  = 
  / 
  (k, 
  y) 
  overeenkomt. 
  (V 
  

   § 
  3 
  b). 
  

  

  b). 
  Er 
  zijn 
  isomorphe 
  zouten 
  waarvan 
  de 
  mengkristallen 
  slechts 
  

   in 
  enkele 
  verhoudingen 
  bestaan 
  kunnen, 
  terwijl 
  andere 
  mengverhou- 
  

   dingen 
  onmogelijk 
  zijn. 
  Yoor 
  deze 
  zouten 
  zal 
  de 
  lijn 
  z 
  = 
  F(x) 
  in 
  

   een 
  gedeelte 
  van 
  haar 
  verloop 
  de 
  holle 
  zijde 
  naar 
  de 
  X-as 
  keeren 
  

   en 
  de 
  punten 
  van 
  dit 
  gedeelte 
  stellen 
  labiele 
  phasen 
  voor 
  (Fig. 
  XIX). 
  

  

  Het 
  is 
  nu 
  mogelijk 
  eene 
  raaklijn 
  te 
  trekken, 
  die 
  

   de 
  kromme 
  lijn 
  in 
  twee 
  punten 
  (A 
  en 
  B) 
  raakt. 
  

   Noemen 
  wij 
  de 
  abscissen 
  der 
  raakpunten 
  « 
  en 
  ft 
  

   dan 
  stellen 
  de 
  punten 
  der 
  dubbelraaklijn 
  hete- 
  

   rogene 
  toestanden 
  voor, 
  waarin 
  het 
  zoutmengsel 
  

   1 
  voor 
  een 
  deel 
  de 
  samenstelling 
  cc 
  en 
  overigens 
  

  

  Fig. 
  XIX. 
  ( 
  | 
  e 
  samens 
  telling 
  ft 
  heeft. 
  Deze 
  toestanden 
  

  

  geven 
  kleinere 
  waarden 
  voor 
  £ 
  dan 
  de 
  homogene 
  toestanden, 
  die 
  

   worden 
  voorgesteld 
  door 
  het 
  tusschen 
  A 
  en 
  B 
  gelegen 
  gedeelte 
  der 
  

   kromme 
  lijn, 
  waaruit 
  volgt, 
  dat 
  slechts 
  mengkristallen 
  zullen 
  voor- 
  

   komen, 
  waarvoor 
  de 
  verhouding 
  x 
  kleiner 
  is 
  dan 
  cc 
  en 
  grooter 
  dan 
  

   ft. 
  Brengt 
  men 
  door 
  de 
  dubbelraaklijn 
  een 
  raakvlak 
  aan 
  het 
  opper- 
  

   vlak, 
  dan 
  wijzen 
  de 
  coördinaten 
  van 
  het 
  raakpunt 
  de 
  samenstelling 
  

   aan 
  van 
  eene 
  vloeistof, 
  die 
  met 
  de 
  'beide 
  vaste 
  phasen 
  A 
  en 
  B 
  in 
  

   evenwicht 
  is. 
  Vereenigen 
  wij 
  het 
  raakpunt 
  R 
  op 
  het 
  oppervlak 
  met 
  

   de 
  punten 
  A 
  en 
  B 
  op 
  de 
  kromme 
  lijn, 
  dan 
  maakt 
  de 
  driehoek 
  A 
  RB 
  

   deel 
  uit 
  van 
  het 
  „surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  en 
  alle 
  punten 
  van 
  

   dien 
  driehoek 
  stellen 
  systemen 
  voor, 
  die 
  uit 
  de 
  drie 
  phasen 
  A, 
  Ben 
  

   R 
  bestaan 
  (V 
  § 
  3a). 
  Verder 
  behooren 
  er 
  toe 
  twee 
  gescheiden 
  dee- 
  

   len 
  van 
  een 
  ontwikkelbaar 
  oppervlak, 
  links 
  van 
  A 
  en 
  rechts 
  van 
  B 
  

   gelegen 
  en 
  het 
  gedeelte 
  van 
  het 
  oppervlak 
  z 
  — 
  f 
  dat 
  buiten 
  

  

  het 
  ontwikkelbare 
  oppervlak 
  ligt. 
  

  

  § 
  5. 
  Om 
  een 
  overzicht 
  te 
  verkrijgen 
  over 
  de 
  oplossingen, 
  die 
  bij 
  

   gegeven 
  temperatuur 
  en 
  druk 
  met 
  mengkristallen 
  van 
  verschillende 
  

   samenstelling 
  in 
  evenwicht 
  kunnen 
  zijn, 
  zullen 
  wij 
  den 
  potentiaal 
  

   van 
  het 
  water 
  in 
  die 
  oplossingen 
  in 
  functie 
  van 
  x 
  bepalen. 
  Wanneer 
  

   bij 
  standvastige 
  waarden 
  van 
  temperatuur 
  en 
  druk, 
  de 
  samenstelling 
  

   van 
  een 
  homogeen 
  mengsel 
  veranderingen 
  ondergaat 
  zullen 
  de 
  poten- 
  

   tialen 
  der 
  componenten 
  veranderen 
  en 
  tusschen 
  deze 
  veranderingen 
  

   bestaat 
  de 
  betrekking 
  

  

  