﻿54 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWJCHTS- 
  

  

  het 
  overeenkomstige 
  punt 
  van 
  de 
  lijn 
  P 
  Q 
  is 
  de 
  aangroeiing 
  

  

  (1-9) 
  Vf 
  + 
  Q 
  

   komen, 
  wanneer 
  

  

  (1 
  — 
  q) 
  + 
  9 
  ^ 
  Het 
  punt 
  S 
  zal 
  nu 
  boven 
  de 
  lijn 
  PQ 
  

  

  is 
  ; 
  het 
  teeken 
  van 
  A 
  Q 
  is 
  dan 
  negatief, 
  zoodat 
  bij 
  de 
  vorming 
  van 
  

   het 
  dubbel 
  zout 
  warmte 
  vrijkomt. 
  

  

  § 
  2. 
  De 
  ligging 
  van 
  het 
  punt 
  £ 
  ten 
  opzichte 
  van 
  de 
  lijn 
  PQ 
  

   bepaalt 
  ook 
  de 
  evenwichtstoestanden 
  van 
  de 
  beide 
  zouten 
  met 
  op- 
  

   lossingen, 
  die 
  bij 
  gegeven 
  tamperatuur 
  en 
  druk 
  mogelijk 
  zijn. 
  Om 
  

   een 
  overzicht 
  over 
  deze 
  evenwichtstoestanden 
  te 
  verkrijgen 
  stellen 
  

   wij 
  ons 
  voor, 
  dat 
  het 
  oppervlak 
  z= 
  f(k 
  r 
  y) 
  voor 
  oplossingen 
  van 
  de 
  

   beide 
  zouten 
  gegeven 
  is 
  en 
  dat 
  de 
  constructie 
  van 
  figuur 
  XXII 
  

   wordt 
  uitgevoerd 
  in 
  het 
  Z 
  Y- 
  vlak, 
  waarbij 
  dan 
  de 
  potentiaal 
  van 
  het 
  

   eerste 
  zout 
  op 
  de 
  2f-as 
  moet 
  worden 
  uitgezet 
  en 
  die 
  van 
  het 
  tweede 
  

   op 
  de 
  lijn 
  (k 
  — 
  0, 
  y 
  = 
  1). 
  Men 
  kan 
  dan 
  op 
  de 
  gewone 
  wijze 
  de 
  

   samenstelling 
  bepalen 
  van 
  de 
  verzadigde 
  oplossing 
  der 
  beide 
  zouten, 
  

   door 
  een 
  raakvlak 
  aan 
  het 
  oppervlak 
  te 
  brengen 
  door 
  de 
  lijn 
  P 
  Q. 
  

   Bovendien 
  echter 
  kunnen 
  er 
  nu 
  raakvlakken 
  gebracht 
  worden 
  dooi- 
  

   de 
  lijnen 
  PS 
  en 
  QS 
  en 
  de 
  coördinaten 
  van 
  de 
  raakpunten 
  stellen 
  

   dan 
  de 
  samenstelling 
  voor 
  van 
  twee 
  oplossingen, 
  waarvan 
  de 
  eene 
  

   met 
  het 
  dubbelzout 
  en 
  het 
  eerste 
  zout 
  en 
  de 
  tweede 
  met 
  het 
  dubbel- 
  

   zout 
  en 
  het 
  tweede 
  zout 
  in 
  evenwicht 
  is 
  1 
  ). 
  Het 
  hangt 
  van 
  de 
  lig- 
  

   ging 
  dezer 
  drie 
  raakvlakken 
  en 
  de 
  ruimte 
  af, 
  welke 
  evenwichtstoe- 
  

   standen 
  de 
  grootste 
  stabiliteit 
  hebben 
  en 
  die 
  ligging 
  verandert 
  met 
  

   de 
  temperatuur. 
  Bij 
  de 
  overgangstemperatuur 
  vallen 
  zij 
  samen, 
  dan 
  

   kunnen 
  dus 
  de 
  beide 
  zouten 
  en 
  het 
  dubbelzout 
  nevens 
  de 
  oplossing 
  

   bestaan. 
  Wij 
  zullen 
  verder 
  onderstellen 
  dat 
  bij 
  lagere 
  temperaturen 
  

  

  ') 
  Om 
  de 
  voorwaarde 
  voor 
  liet 
  evenwicht 
  van 
  het 
  dubbelzout 
  met 
  de 
  oplossing 
  te 
  

   verkrijgen 
  zouden 
  wij 
  den 
  potentiaal 
  van 
  het 
  dubbelzout 
  in 
  de 
  oplossing 
  moeten 
  be- 
  

   rekenen. 
  Deze 
  berekening, 
  die 
  groote 
  overeenkomst 
  heeft 
  met 
  de 
  bepaling 
  van 
  den 
  

   potentiaal 
  van 
  een 
  hydraat 
  in 
  eene 
  oplossing 
  (p. 
  39) 
  geeft 
  als 
  uitkomst 
  

  

  dy 
  o 
  k 
  

  

  en 
  de 
  evenwichtsvoorwaarde 
  wordt 
  

  

  dy 
  à 
  Ie 
  

  

  Uit 
  de 
  meetkundige 
  beieekenis 
  van 
  deze 
  vergelijking, 
  in 
  verband 
  niet 
  (!)) 
  en 
  (10) 
  

   volgen 
  de 
  constructies, 
  die 
  in 
  den 
  tekst 
  beschreven 
  zijn. 
  

  

  