﻿60 
  

  

  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWICIiTS- 
  

  

  in 
  het 
  andere 
  ; 
  komt 
  er 
  bij 
  de 
  vorming- 
  van 
  het 
  systeem 
  P 
  Q 
  uit 
  R 
  S 
  

   warmte 
  vrij, 
  dan 
  is 
  

  

  en 
  dus 
  

  

  Ci) 
  > 
  m) 
  . 
  

  

  \àTjr.Q.\)Tjs.s. 
  

  

  De 
  meetkundige 
  beteekenis 
  van 
  deze 
  laatste 
  ongelijkheid 
  kan 
  wor- 
  

   den 
  afgeleid 
  uit 
  de 
  veranderingen, 
  die 
  ontstaan, 
  wanneer 
  de 
  tempe- 
  

   ratuur 
  boven 
  de 
  overgangstemperatuur 
  stijgt. 
  Vereenigt 
  men 
  dan 
  

   het 
  punt 
  5 
  met 
  dat 
  punt 
  van 
  het 
  oppervlak, 
  dat 
  dezelfde 
  horizontale 
  

   projectie 
  heeft 
  als 
  het 
  vroegere 
  raakpunt, 
  dan 
  zullen 
  de 
  lijnen 
  P 
  Q 
  

   en 
  R 
  S 
  elkander 
  kruisen. 
  Men 
  kan 
  nu 
  in 
  elk 
  dezer 
  lijnen 
  een 
  punt 
  

   vinden, 
  zoodanig' 
  dat 
  die 
  punten 
  beide 
  Mi 
  tot 
  projectie 
  hebben 
  en 
  

   volgens 
  de 
  laatst 
  verkregen 
  ongelijkheid 
  ligt 
  dan 
  het 
  punt 
  in 
  de 
  

   lijn 
  R 
  S 
  onder 
  het 
  punt 
  in 
  de 
  lijn 
  P 
  Q 
  ; 
  hieruit 
  leidt 
  men 
  gemakke- 
  

   lijk 
  af, 
  dat 
  het 
  vlak 
  van 
  driehoek 
  P 
  Q 
  S 
  boven 
  de 
  overgangstempe- 
  

   ratuur 
  het 
  oppervlak 
  snijdt 
  en 
  beneden 
  die 
  temperatuur 
  onder 
  het 
  

   oppervlak 
  doorgaat. 
  De 
  onderstelling, 
  dat 
  er 
  bij 
  de 
  vorming 
  van 
  

   het 
  systeem 
  P 
  Q 
  uit 
  R 
  S 
  warmte 
  werd 
  opgenomen, 
  zou 
  tot 
  de 
  om 
  

   gekeerde 
  uitkomst 
  geleid 
  hebbon. 
  

  

  § 
  7. 
  De 
  evenwichtstoestanden, 
  die 
  boven 
  en 
  beneden 
  de 
  over- 
  

   gangstemperatuur 
  mogelijk 
  zijn, 
  kunnen 
  afgeleid 
  worden 
  uit 
  de 
  ge- 
  

   daante 
  van 
  het 
  „ 
  surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  onmiddellijk 
  vóór 
  en 
  

   onmiddellijk 
  na 
  de 
  aanraking 
  van 
  het 
  vlak 
  van 
  driehoek 
  P 
  Q 
  S 
  met 
  

   het 
  oppervlak 
  z 
  = 
  f(k, 
  y). 
  "Wanneer 
  het 
  genoemde 
  vlak 
  nog 
  buiten 
  

   het 
  oppervlak 
  ligt, 
  heeft 
  het 
  „ 
  surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  de 
  ge- 
  

   daante, 
  die 
  figuur 
  XXVIIa 
  in 
  horizontale 
  projectie 
  weergeeft. 
  

  

  Tig. 
  XXVIIa. 
  Fig. 
  XXV 
  II*. 
  

  

  In 
  de 
  eerste 
  plaats 
  ligt 
  nu 
  driehoek 
  PQS 
  zelf 
  in 
  het 
  „surface 
  of 
  

   dissipated 
  energy" 
  verder 
  de 
  driehoeken 
  PQR, 
  PSU' 
  en 
  QS 
  W\ 
  

   die 
  er 
  aan 
  grenzen; 
  twee 
  doelen 
  van 
  den 
  omhullingskegel 
  uit 
  P 
  en 
  

  

  