﻿64 
  TOEPASSINGEN 
  DER 
  THEORIE 
  VAN 
  GIBBS 
  OP 
  EVENWTCHTS 
  

  

  kundige 
  voorstelling 
  zeer 
  vereenvoudigd, 
  maar 
  ook 
  de 
  beteekenis 
  van 
  

   de 
  punten 
  op 
  het 
  oppervlak 
  z=/(k,y) 
  ondergaat 
  eene 
  verandering. 
  

   De 
  hoogte 
  van 
  een 
  punt 
  van 
  dit 
  oppervlak 
  boven 
  het 
  K 
  Y 
  vlak 
  

   stelt 
  nu 
  voor 
  de 
  waarde 
  van 
  £ 
  voor 
  eene 
  oplossing, 
  die 
  y 
  moleculen 
  

   van 
  het 
  tweede 
  zout 
  (KCl), 
  (1 
  — 
  y) 
  moleculen 
  van 
  het 
  eerste 
  (Ca 
  Cl 
  2 
  ) 
  

   en 
  k 
  moleculen 
  B 
  z 
  O 
  bevat. 
  

  

  "Wanneer 
  de 
  punten 
  A 
  } 
  B 
  } 
  C 
  en 
  D 
  in 
  de 
  ruimte 
  in 
  een 
  plat 
  vlak 
  

   gelegen 
  zijn, 
  komt 
  het 
  punt 
  D 
  in 
  het 
  „surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  

   te 
  liggen 
  ; 
  de 
  lijnen 
  A 
  B 
  en 
  CD 
  snijden 
  elkander 
  dan 
  en 
  zoolang 
  

   de 
  lijn 
  AB 
  onder 
  CD 
  doorgaat, 
  ligt 
  D 
  nog 
  boven 
  het 
  „surface 
  of 
  dis- 
  

   sipated 
  energy". 
  De 
  figuur 
  XXIXa 
  stelt 
  nu 
  de 
  horizontale 
  projectie 
  

   voor 
  van 
  het 
  „surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  onmiddelijk 
  nadat 
  het 
  

   punt 
  D 
  in 
  dit 
  oppervlak 
  gekomen 
  is. 
  Er 
  blijkt 
  uit 
  die 
  figuur 
  dat 
  

   er 
  drie 
  evenwichtstoestanden 
  van 
  oplossingen 
  met 
  twee 
  vaste 
  phasen 
  

   mogelijk 
  zijn 
  n.l. 
  l 
  ü 
  de 
  punten 
  van 
  driehoek 
  ACE 
  stellen 
  even- 
  

   wichtstoestanden 
  voor 
  van 
  de 
  phasen 
  A, 
  C 
  en 
  E 
  2° 
  die 
  van 
  driehoek 
  

   BC 
  E. 
  H° 
  die 
  van 
  driehoek 
  A 
  DG. 
  De 
  beide 
  eerstgenoemde 
  even- 
  

   wichten 
  zijn 
  door 
  Meyeehoffer 
  verkregen 
  en 
  bij 
  verschillende 
  

   temperaturen 
  werd 
  de 
  samenstelling 
  der 
  oplossingen 
  E 
  en 
  F 
  bepaald. 
  

   Verder 
  stellen 
  de 
  punten 
  van 
  de 
  driehoeken 
  A 
  DC 
  en 
  B 
  DC 
  syste- 
  

   men 
  voor 
  van 
  drie 
  vaste 
  phasen 
  1 
  ). 
  

  

  Eene 
  eerste 
  verandering 
  van 
  het 
  „surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  

   heeft 
  nu 
  plaats, 
  wanneer 
  de 
  driehoeken 
  A 
  DC 
  en 
  A 
  C 
  E 
  in 
  hetzelfde 
  

   platte 
  vlak 
  komen 
  te 
  liggen 
  ; 
  dit 
  gebeurt 
  hier 
  bij 
  55°. 
  De 
  lijnen 
  DE 
  

   en 
  A 
  C 
  snijden 
  elkander 
  dan 
  en 
  wanneer 
  men 
  het 
  snijpunt 
  beschouwt 
  

   als 
  een 
  punt 
  van 
  de 
  lijn 
  A 
  C, 
  stelt 
  het 
  een 
  systeem 
  voor 
  van 
  de 
  

   phasen 
  A 
  en 
  C 
  (CuCl 
  z 
  2H 
  z 
  O 
  en 
  Cu 
  Cl». 
  2 
  K 
  Cl, 
  2 
  H 
  2 
  0), 
  terwijl 
  

   hetzelfde 
  punt, 
  als 
  een 
  punt 
  van 
  DE 
  beschouwd, 
  een 
  systeem 
  

   van 
  de 
  phasen 
  D 
  en 
  E 
  (Cu 
  Cl 
  2 
  . 
  K 
  Cl 
  en 
  oplossing) 
  voorstelt. 
  Er 
  

   kan 
  dus 
  bij 
  55° 
  eene 
  omkeerbare 
  omzetting 
  plaats 
  hebben 
  van 
  het 
  

   systeem 
  (D,E) 
  in 
  (A,C). 
  (Zie 
  § 
  0). 
  Boven 
  55° 
  liggen 
  de 
  raakvlak- 
  

   ken, 
  die 
  door 
  AD 
  en 
  DC 
  aan 
  het 
  oppervlak 
  gebracht 
  kunnen 
  wor- 
  

   den, 
  onder 
  den 
  driehoek 
  A 
  D 
  C 
  ; 
  de 
  lijn 
  A 
  C 
  verdwijnt 
  dus 
  uit 
  het 
  

   „surface 
  of 
  dissipated 
  energy" 
  en 
  dit 
  verkrijgt 
  de 
  gedaante, 
  die 
  in 
  

   Fig. 
  XXIX& 
  is 
  voorgesteld. 
  Er 
  zijn 
  nu 
  evenwichtstoestanden 
  moge- 
  

   lijk 
  van 
  oplossingen 
  met 
  de 
  zouten 
  A 
  en 
  D, 
  de 
  beide 
  dubbelzouten 
  

  

  ') 
  Deze 
  systemen 
  worden 
  in 
  het 
  onderzoek 
  van 
  Meyerhoffer 
  niet 
  behandeld, 
  even- 
  

   min 
  als 
  die, 
  welke 
  in 
  fig. 
  XXIXi 
  door 
  driehoek 
  BBC 
  worden 
  voorgesteld. 
  Als 
  vol- 
  

   ledige 
  evenwichten 
  met 
  waterdamp 
  zijn 
  zij 
  verkregen 
  door 
  J. 
  C. 
  G. 
  Vriens, 
  die 
  er 
  de 
  

   dampspanning 
  van 
  bepaaalde. 
  (De 
  Dampspanning 
  van 
  Koperkaliumchloried 
  en 
  zijne 
  

   oplossingen, 
  proefschrift, 
  Amsterdam 
  IS'JU). 
  

  

  