﻿arjkleid 
  van 
  wijnsteenzuur. 
  

  

  5 
  

  

  Ontlcdingstempcratunr 
  ; 
  kristallisatie-water. 
  Het 
  is 
  van 
  veel 
  be- 
  

   lang, 
  wil 
  men 
  do 
  betrekkelijke 
  structuur 
  der 
  kristallijne 
  koper- 
  

   verbinding' 
  loeren 
  kennen, 
  om 
  te 
  weten, 
  of 
  dit 
  lichaam 
  al 
  of 
  

   niet 
  kristalwater 
  bevat. 
  Want 
  neemt 
  men 
  als 
  moleculair-formule 
  

   Cie 
  H 
  24 
  . 
  Cu 
  Ou, 
  dan 
  zou, 
  in 
  do 
  veronderstelling 
  der 
  aanwezigheid 
  

   van 
  1 
  aq., 
  de 
  formule 
  worden 
  Cic 
  H 
  22 
  Cu 
  O 
  ]0 
  , 
  of 
  van 
  het 
  lichaam 
  

   in 
  vrijen 
  staat 
  Ci 
  H 
  24 
  Oio 
  = 
  2 
  C 
  8 
  H 
  ]2 
  5 
  (daar 
  Cu 
  tweewaardig 
  

   is, 
  zou 
  dan 
  de 
  mol. 
  formule 
  kunnen 
  zijn 
  C 
  8 
  H 
  12 
  5 
  . 
  Maar 
  het 
  is 
  

   ook 
  mogelijk, 
  dat 
  C 
  )G 
  I 
  I 
  2 
  o 
  On 
  is 
  te 
  beschouwen 
  als 
  overeenkomende 
  

   met 
  (C 
  8 
  His 
  5 
  ) 
  2 
  O). 
  

  

  Men 
  ging 
  aanvankelijk 
  uit 
  van 
  de 
  gekristalliseerde 
  koperverbin- 
  

   ding 
  uit 
  abs. 
  aether 
  omgekristalliseerd. 
  Geplaatst 
  onder 
  een 
  exsicca- 
  

   tor 
  alleen 
  met 
  natrium 
  (zonder 
  zwavelzuur 
  ; 
  bij 
  vorige 
  proeven 
  werd 
  

   tevens 
  van 
  zwavelzuur 
  gebruik 
  gemaakt), 
  bleef 
  de 
  glans 
  der 
  kristal- 
  

   len 
  onveranderd. 
  Bij 
  verhitten 
  in 
  een 
  klein 
  buisje 
  (dat 
  uitgetrokken 
  

   was, 
  om 
  te 
  dienen 
  als 
  smeltbuisje), 
  grootendeels 
  gevuld 
  met 
  de 
  

   stof, 
  in 
  een 
  oliebad, 
  voorzien 
  van 
  een 
  gevoeligen 
  regulator, 
  bij 
  

   110°, 
  gedurende 
  ongeveer 
  een 
  half 
  uur, 
  veranderde 
  de 
  glans 
  der 
  

   kristallen 
  evenmin. 
  Maar 
  verhit 
  bij 
  115°, 
  onder 
  genoegzaam 
  dezelfde 
  

   omstandigheden, 
  bleek 
  het 
  bovenste 
  gedeelte 
  der 
  kristallen 
  te 
  zijn 
  

   mat 
  geworden, 
  in 
  sterkere 
  mate 
  het 
  geval 
  bij 
  verhitten 
  bij 
  120°. 
  

   Een 
  stukje 
  blauw 
  lakmoespapier, 
  vooraf 
  gebracht 
  in 
  het 
  bovenge- 
  

   deelte 
  van 
  het 
  uitgetrokken 
  buisje, 
  met 
  een 
  kleine 
  kurk 
  gesloten, 
  

   werd 
  onderaan 
  rood 
  gekleurd. 
  Verhit 
  bij 
  130° 
  (het 
  betreft 
  nog 
  altijd 
  

   hetzelfde 
  buisje 
  en 
  dezelfde 
  stof), 
  ving 
  de 
  kleine 
  massa 
  aan 
  met 
  van 
  

   onderen 
  te 
  smelten, 
  terwijl 
  de 
  lichtgroene 
  kleur 
  overging 
  in 
  een 
  

   donkergroen 
  (het 
  lakmoespapiertje 
  wordt 
  betrekkelijk 
  meer 
  rood 
  ge- 
  

   kleurd) 
  ; 
  het 
  bovengedeelte 
  evenwel, 
  dat 
  mat 
  was 
  geworden, 
  smolt 
  

   niet, 
  hetgeen 
  wel 
  is 
  op 
  te 
  metken. 
  Uit 
  het 
  medegedeelde 
  zou 
  men 
  

   kunnen 
  besluiten, 
  dat 
  de 
  kristallijne 
  koperverbinding 
  

  

  1°. 
  waarschijnlijk 
  geen 
  kristalwater 
  bevat; 
  

  

  2°. 
  geen 
  eigentlijk 
  smeltpunt 
  bezit, 
  en 
  

  

  3°. 
  kan 
  ontleed 
  worden 
  bij 
  verhitten 
  onder 
  toetreding 
  van 
  lucht, 
  

   en 
  in 
  dat 
  geval 
  de 
  schijnbare 
  smeltingstemperatuur 
  wordt 
  verhoogd. 
  

   Alhoewel 
  de 
  donkergroene 
  kleur 
  bij 
  smelten, 
  na 
  verloop 
  van 
  eenigen 
  

   tijd, 
  weder 
  helder 
  groen 
  kan 
  worden, 
  werd 
  toch 
  geen 
  kristallisatie 
  

   waargenomen. 
  

  

  Om 
  den 
  invloed 
  der 
  lucht 
  te 
  ontgaan, 
  werd 
  een 
  weinig 
  zand 
  

   (vooraf 
  gegloeid) 
  in 
  het 
  buisje 
  op 
  de 
  stof 
  gedaan 
  ; 
  onder 
  die 
  om- 
  

   standigheden 
  bleven 
  de 
  kristallen, 
  na 
  een 
  half 
  uur 
  te 
  zijn 
  verhit 
  

   bij 
  120°, 
  den 
  glans 
  behouden, 
  en 
  zelfs 
  bij 
  126° 
  (ook 
  werd 
  het 
  

   lakmoespapiertje 
  niet 
  rood 
  geklenrd). 
  Bij 
  ongeveer 
  129° 
  evenwel 
  

  

  