﻿30 
  

  

  OVER 
  EEN 
  KETON 
  VER 
  BINDING, 
  

  

  geconcentreerd), 
  terwijl 
  er 
  terugblijft 
  van 
  een 
  kristallijn 
  lichaam, 
  

   maar 
  in 
  hoeveelheid 
  beneden 
  die 
  met 
  azijnzuur 
  verkregen. 
  

  

  De 
  baryumverbinding 
  van 
  onoplosbaar 
  product 
  is 
  minder 
  oplosbaar 
  

   in 
  een 
  oplossing 
  van 
  baryumacetaat, 
  en 
  laat 
  terug 
  van 
  een 
  geleiachtige 
  

   massa. 
  Dit 
  laatste 
  geeft 
  met 
  verdund 
  zoutzuur 
  van 
  een 
  kristallijne 
  

   stof 
  (zie 
  vroeger), 
  zooals 
  zich 
  liet 
  voorzien. 
  De 
  baryumverbinding 
  

   afgeleid 
  van 
  hrandigdruivenzuur 
  met 
  barytwater 
  in 
  overmaat, 
  schijnt 
  

   genoegzaam 
  onoplosbaar 
  te 
  wezen 
  in 
  een 
  oplossing 
  van 
  baryumacetaat, 
  

   tevens 
  uitgaande 
  van 
  een 
  versch 
  neergeslagen 
  verbinding, 
  en 
  niet 
  ge- 
  

   droogd. 
  Ook 
  hieruit 
  blijkt, 
  dat 
  de 
  baryumverbindingen 
  van 
  oplosbaar 
  

   en 
  onoplosbaar 
  product 
  waarschijnlijk 
  van 
  een 
  andere 
  natuur 
  zijn 
  

   dan 
  die 
  van 
  hrandigdruivenzuur. 
  Deze 
  twee 
  eerste 
  baryumverbindingen 
  

   zouden 
  zouten 
  kunnen 
  zijn 
  van 
  tartrylwijnsteenzuur 
  (met 
  de 
  waterstof 
  

   van 
  alkoholisch 
  O 
  H 
  meer 
  of 
  min 
  verplaatst 
  door 
  den 
  rest 
  C 
  2 
  H 
  5 
  ). 
  

  

  AANHANGSEL 
  

  

  betrekking 
  hebbende 
  op 
  hrandigdruivenzuur 
  en 
  wijnsteenzuur. 
  Zie 
  

   vroeger 
  over 
  succinylbarnsteenzuur 
  (pag. 
  18) 
  en 
  eenige 
  aethylaten 
  

   (pag. 
  11). 
  

  

  Brandigdruivenzuur. 
  

  

  De 
  studie 
  van 
  oplosbaar 
  en 
  onoplosbaar 
  product 
  (afgeleiden 
  van 
  

   dinatrium-wijnsteenzuur-aethyl 
  met 
  aethylchloride) 
  gaf 
  bij 
  herhaling- 
  

   aanleiding 
  tot 
  punten 
  van 
  aanraking 
  met 
  hrandigdruivenzuur 
  en 
  

   eenige 
  afgeleiden. 
  Vandaar, 
  dat 
  men 
  genoodzaakt 
  was, 
  om 
  dit 
  lichaam 
  

   te 
  maken 
  en 
  daarvan 
  eenige 
  eigenschappen 
  na 
  te 
  gaan. 
  

  

  Bereiding. 
  De 
  methode 
  gegeven 
  door 
  Erlenmeijer 
  l 
  ) 
  werd 
  in 
  

   hoofdzaak 
  gevolgd 
  (een 
  toepassing 
  van 
  die 
  afkomstig 
  van 
  Redten- 
  

   bacher 
  ter 
  bereiding 
  van 
  acroleïne), 
  en 
  wel 
  5 
  gew. 
  d. 
  wijnsteen- 
  

   zuur 
  vermengd 
  met 
  10 
  gew. 
  d. 
  versch 
  omgesmolten 
  kaliumdisulphaat. 
  

  

  Het 
  destillaat 
  werd 
  somwijlen 
  gefractionneerd, 
  niet 
  altijd. 
  

  

  Een 
  drooge 
  overhaling 
  van 
  gezegd 
  mengsel 
  in 
  een 
  gedeeltelijk 
  

   luchtledig, 
  deed 
  de 
  opbrengst 
  niet 
  vermeerderen. 
  

  

  Brandigdruivenzuur 
  koper. 
  Berzelius 
  2 
  ) 
  maakte 
  dit 
  door 
  brandig- 
  

  

  >) 
  Ber. 
  d. 
  d. 
  Cliem 
  Ges. 
  14,320. 
  

  

  2 
  ) 
  Ann. 
  Phys. 
  u. 
  Chem. 
  Bd. 
  36,24 
  (1335). 
  

  

  