﻿36 
  

  

  OVER 
  EEN 
  KETONVERBINDING, 
  

  

  en 
  Böttinger. 
  Zoo 
  zegt 
  Finck, 
  dat 
  dit 
  lichaam 
  zich 
  opnieuw 
  afzet 
  

   in 
  kristallijnen 
  staat 
  uit 
  de 
  oplossing 
  in 
  azijnzuur, 
  en 
  dit 
  heeft 
  men 
  

   niet 
  waargenomen 
  (de 
  oorspronkelijke 
  verbinding 
  is 
  gevonden 
  amorph 
  

   te 
  zijn). 
  Ook 
  zou 
  dit 
  lichaam 
  gemakkelijk 
  oplosbaar 
  wezen 
  in 
  dit 
  

   zuur, 
  zelfs 
  verdund, 
  naar 
  Böttinger 
  : 
  ). 
  Integendeel 
  vond 
  men, 
  dat 
  

   verdund 
  azijnzuur 
  het 
  moeielijk 
  oplost, 
  terwijl 
  men 
  betrekkelijk 
  

   veel 
  noodig 
  heeft 
  van 
  dit 
  zuur, 
  vrij 
  geconcentreerd, 
  om 
  het 
  op 
  te 
  

   lossen. 
  Zelfs 
  van 
  verdund 
  zoutzuur 
  moet 
  een 
  betrekkelijk 
  groote 
  

   overmaat 
  worden 
  aangewend 
  ter 
  oplossing. 
  Men 
  vergeté 
  niet, 
  dat 
  

   werd 
  uitgegaan 
  van 
  de 
  basische 
  baryumverbinding 
  versch 
  neerge- 
  

   slagen 
  (en 
  niet 
  gedroogd). 
  ■ 
  

  

  Uit 
  het 
  medegedeelde 
  volgt 
  niet, 
  dat 
  brandigdruivenzuur 
  onder 
  den 
  

   invloed 
  van 
  baryt 
  in 
  overmaat, 
  niet 
  zou 
  worden 
  omgezet. 
  Ook 
  leert 
  

   de 
  volgende 
  proef 
  wel 
  het 
  tegendeel. 
  Wordt 
  toch 
  van 
  deze 
  basische 
  

   barytverbinding 
  verdeeld 
  in 
  water 
  en 
  opgelost 
  in 
  verdund 
  zoutzuur, 
  

   dan 
  ontstaat 
  met 
  zoutzure 
  phenylbydrazine 
  niet 
  de 
  reactie 
  op 
  bran- 
  

   digdruiveDzuur 
  ; 
  en 
  dat 
  wel 
  ouder 
  omstandigheden, 
  waaronder 
  bran- 
  

   digdruivenzuur 
  deze 
  reactie 
  te 
  voorschijn 
  doet 
  treden 
  (zie 
  deze 
  Ver- 
  

   handeling 
  p. 
  14). 
  

  

  Deze 
  onderzoekingen 
  zullen 
  worden 
  vervolgd. 
  

  

  Neutraal 
  wijnsteenzuur 
  baryum. 
  Versch 
  neergeslagen, 
  wordt 
  dit 
  

   amorphelichaam 
  opgelost 
  in 
  baryumacetaat 
  en 
  baryumchloride, 
  om 
  zich 
  

   bij 
  staan 
  langzamerhand 
  in 
  kristallijnen 
  staat 
  af 
  te 
  zetten, 
  met 
  een 
  

   snelheid, 
  die 
  afhangt 
  van 
  het 
  zout 
  en 
  de 
  betrekkelijke 
  concentratie 
  

   (bij 
  eenzelfde 
  temp.). 
  Vooral 
  met 
  chloorbaryum 
  wordt 
  veel 
  tijd 
  ge- 
  

   vorderd 
  ter 
  omzetting 
  in 
  den 
  kristallijnen 
  staat, 
  terwijl 
  de 
  kristallen 
  

   sterk 
  hechten 
  aan 
  den 
  wand 
  van 
  het 
  vat. 
  Vorming 
  van 
  dubbel- 
  

   zout 
  is 
  niet 
  waargenomen. 
  

  

  Wijnsteenzuur 
  baryum 
  is 
  genoegzaam 
  onoplosbaar 
  in 
  verdund 
  en 
  

   zelfs 
  geconcentreerd 
  azijnzuur. 
  

  

  Wijnsteenzuur 
  en 
  alkohol. 
  Het 
  doel 
  dezer 
  proeven 
  was 
  om 
  te 
  

   weten, 
  of 
  wijnsteenzuur, 
  bij 
  herhaling 
  behandeld 
  met 
  alkohol 
  (bij 
  

   plaatsen 
  van 
  het 
  mengsel 
  onder 
  een 
  exsiccator 
  met 
  zwavelzuur 
  tot 
  

   constant 
  gewicht), 
  neutraal 
  wijnstecnzuuraethyl 
  zou 
  kunnen 
  geven. 
  

  

  Bij 
  de 
  drie 
  volgende 
  proeven 
  werd 
  uitgegaan 
  van 
  100 
  gr. 
  wijn- 
  

   steenzuur, 
  en 
  dit 
  in 
  alkohol 
  opgelost. 
  

  

  Na 
  9 
  maanden 
  was 
  voor 
  de 
  eerste 
  maal 
  het 
  constante 
  gewicht: 
  

  

  ') 
  1. 
  c. 
  Ber. 
  V. 
  956. 
  

  

  J 
  ) 
  Zie 
  hierover 
  b. 
  v. 
  Diet, 
  de 
  Würtz, 
  art. 
  acides 
  tartriques 
  p. 
  212; 
  Lehrb. 
  Beilstein 
  

   I, 
  673 
  )1886). 
  

  

  