﻿10 
  THERMODYNAMISCHE 
  TIIEOEIE 
  DER 
  CAPILLAEITEIT 
  IN 
  DE 
  

  

  phase 
  stabiel 
  is 
  nog 
  moet 
  voltooid 
  worden 
  door 
  te 
  onderzoeken 
  of 
  

   er 
  misschien 
  nog 
  toestanden 
  mogelijk 
  zijn, 
  waarbij 
  de 
  gezamenlijke 
  

   waarde 
  van 
  ip 
  kleiner 
  is 
  dan 
  de 
  gevonden 
  minimumwaarde. 
  Heeft 
  

   de 
  splitsing 
  plaats, 
  dan 
  zijn 
  er 
  punten, 
  ni. 
  die 
  in 
  de 
  grenslaag, 
  

   waarvoor 
  de 
  waarde 
  van 
  e 
  — 
  tjï? 
  niet 
  alleen 
  een 
  funtie 
  der 
  dicht- 
  

   heid 
  is, 
  en 
  dat 
  is 
  toch 
  voor 
  alle 
  punten 
  in 
  het 
  vat 
  ondersteld, 
  met 
  

   andere 
  woorden 
  — 
  er 
  zal, 
  tegen 
  de 
  gevonden 
  eischen 
  waaraan 
  de 
  

   twee 
  coëxisteerende 
  phasen 
  moeten 
  voldoen, 
  nog 
  het 
  bezwaar 
  blij- 
  

   ven 
  bestaan, 
  dat 
  zij 
  langs 
  onvoldoenden 
  weg 
  zijn 
  gevonden. 
  

  

  § 
  4. 
  Afleiding 
  van 
  den 
  evenwichtstoestand 
  met 
  

   inachtneming 
  der 
  capillariteit. 
  

  

  Men 
  zou 
  een 
  volledige 
  oplossing 
  van 
  het 
  capillaire 
  vraagstuk 
  

   kunnen 
  geven, 
  als 
  men 
  in 
  staat 
  was 
  de 
  grootheid 
  e 
  — 
  voor 
  elk 
  

   punt 
  uit 
  te 
  drukken 
  in 
  de 
  dichtheid 
  daar 
  ter 
  plaatse, 
  en 
  in 
  de 
  

   dichtheidsverschillen 
  met 
  de 
  omringende 
  phasen 
  tot 
  op 
  zoodauigen 
  

   afstand 
  als 
  de 
  molekulaire 
  krachten 
  zich 
  nog 
  doen 
  gevoelen. 
  Men 
  

   moet 
  dus 
  om 
  elk 
  punt 
  als 
  middelpunt 
  een 
  bol 
  beschrijven 
  met 
  een 
  

   straal 
  gelijk 
  aan 
  den 
  afstand, 
  waarop 
  de 
  molekulaire 
  krachten 
  zich 
  

   nog 
  doen 
  gevoelen, 
  en 
  binnen 
  dien 
  bol 
  een 
  willekeurige 
  stofverdee- 
  

   ling 
  onderstellen 
  en 
  dan 
  in 
  staat 
  zijn 
  de 
  energie 
  en 
  de 
  entropie, 
  

   voor 
  de 
  dichtheid 
  in 
  het 
  middelpunt 
  aanwezig, 
  te 
  kunnen 
  uitdrukken 
  

   als 
  functie 
  van 
  die 
  dichtheid 
  en 
  zooveel 
  parameters 
  als 
  noodig 
  zijn 
  

   voor 
  de 
  omringende 
  dichtheid. 
  Bij 
  die 
  willekeurige 
  verdeeling 
  der 
  

   omringende 
  dichtheid 
  mag 
  en 
  moet 
  men 
  zich 
  natuurlijk 
  laten 
  leiden 
  

   door 
  wat 
  wij 
  vooruit 
  omtrent 
  den 
  evenwichtstoestand 
  weten. 
  Men 
  

   zal 
  dan 
  bedacht 
  moeten 
  zijn 
  zoowel 
  op 
  plotselinge 
  sprongen 
  in 
  de 
  

   densiteit 
  als 
  op 
  vloeiende 
  veranderingen. 
  De 
  laatsten 
  zullen 
  in 
  elk 
  

   geval 
  voorkomen. 
  Even 
  als 
  een 
  laag 
  gas, 
  op 
  een 
  vast 
  lichaam 
  ge- 
  

   condenseerd, 
  wel 
  een 
  vloeiende, 
  al 
  is 
  het 
  dan 
  ook 
  snelle 
  verandering 
  

   in 
  de 
  dichtheid 
  bezitten 
  zal, 
  zal 
  de 
  damp 
  boven 
  een 
  vloeistof 
  wel 
  

   een 
  verdichting 
  vertoonen, 
  die 
  in 
  elk 
  geval 
  in 
  den 
  beginne 
  continue 
  

   zal 
  zijn. 
  

  

  De 
  moeielijkheid 
  echter 
  om, 
  als 
  in 
  de 
  nabijheid 
  van 
  een 
  punt 
  

   discontinuiteit 
  in 
  de 
  dichtheid 
  is, 
  de 
  energie 
  uit 
  te 
  drukken, 
  heeft 
  

   er 
  mij 
  toe 
  geleid, 
  om 
  alleen 
  het 
  geval 
  van 
  continue 
  veranderingen 
  in 
  

   de 
  dichtheid 
  aan 
  de 
  berekening 
  te 
  onderwerpen. 
  In 
  dat 
  geval 
  zal 
  

   de 
  energie 
  wel 
  niet 
  alleen 
  van 
  de 
  dichtheid 
  afhangen, 
  maar 
  de 
  

   overige 
  parameters, 
  die 
  in 
  de 
  uitdrukking 
  f 
  — 
  T 
  x 
  r\ 
  voor 
  dat 
  punt 
  

   voorkomen, 
  bieden 
  zich 
  van 
  zeiven 
  aan. 
  

  

  Trekt 
  men 
  nl. 
  van 
  uit 
  dat 
  punt 
  een 
  lijn, 
  waarop 
  de 
  afstand 
  h 
  

  

  