﻿12 
  THERMODYNAMISCHE 
  THEORIE 
  DER 
  CAPILLARITE 
  IT 
  IN 
  DË 
  

  

  de 
  mindere 
  densiteit 
  in 
  het 
  bovenste 
  gedeelte 
  van 
  de 
  sfeer 
  van 
  attrac- 
  

   tie. 
  Hieruit 
  is 
  reeds 
  af 
  te 
  leiden 
  dat 
  in 
  de 
  correctie, 
  die 
  aan 
  de 
  

   vergelijking 
  

  

  s 
  = 
  C 
  — 
  a 
  (j 
  

  

  zal 
  moeten 
  worden 
  aangebracht, 
  — 
  niet 
  zal 
  voorkomen. 
  Stellen 
  wij 
  

  

  de 
  kracht, 
  waarmede 
  de 
  zich 
  naar 
  boven 
  verplaatsende 
  eenheid 
  van 
  

   massa 
  naar 
  beneden 
  wordt 
  teruggetrokken, 
  gelijk 
  f 
  (h), 
  dan 
  zal 
  

  

  n 
  

  

  * 
  = 
  /(*) 
  

  

  dh 
  

  

  De 
  arbeid 
  namelijk, 
  die 
  verricht 
  moet 
  worden 
  om 
  den 
  weg 
  h 
  te 
  

  

  doorloopen, 
  is 
  gelijk 
  aan 
  J~ 
  / 
  (A) 
  dh 
  en 
  de 
  helft 
  van 
  dien 
  arbeid 
  wordt 
  

  

  O 
  

  

  teruggevonden 
  als 
  vermeerderde 
  energie 
  van 
  het 
  deeltje, 
  en 
  de 
  andere 
  

   helft 
  als 
  vermeerderde 
  energie 
  der 
  omringende 
  stofmassa. 
  

  

  Wij 
  zullen 
  dus, 
  om 
  de 
  energie 
  per 
  eenheid 
  van 
  massa 
  ter 
  hoogte 
  

   h 
  te 
  kunnen 
  bepalen, 
  de 
  waarde 
  van 
  f(h) 
  moeten 
  kennen. 
  

  

  Daartoe 
  zullen 
  wij 
  tijdelijk 
  de 
  lagen, 
  die 
  op 
  het 
  punt 
  met 
  de 
  

   eenheid 
  van 
  massa 
  werken, 
  rekenen 
  te 
  liggen 
  op 
  afstanden 
  u 
  van 
  

   de 
  laag, 
  waarin 
  zich 
  het 
  deeltje 
  bevindt 
  en 
  u 
  positief 
  nemen 
  voor 
  

   de 
  hooger 
  geplaatste 
  lagen 
  en 
  omgekeerd 
  u 
  negatief 
  voor 
  de 
  lager 
  

   geplaatste. 
  Om 
  f 
  (h) 
  te 
  vinden, 
  zullen 
  wij 
  de 
  kracht 
  waarmede 
  de 
  

   lager 
  geplaatste 
  lagen 
  naar 
  beneden 
  trekken, 
  moeten 
  verminderen 
  

   met 
  die, 
  waarmede 
  de 
  boven 
  gelegen 
  lagen 
  naar 
  boven 
  trekken. 
  

  

  Snijden 
  wij 
  uit 
  de 
  laag, 
  die 
  op 
  een 
  afstand 
  u 
  beneden 
  ligt, 
  en 
  

   een 
  dikte 
  du 
  heeft, 
  een 
  ring, 
  die 
  tot 
  middelpunt 
  heeft 
  het 
  voetpunt 
  

   der 
  loodlijn, 
  die 
  uit 
  het 
  punt, 
  waarvoor 
  wij 
  f 
  (h) 
  willen 
  bepalen, 
  is 
  

   neergelaten. 
  Noemen 
  wij 
  den 
  straal 
  van 
  dezen 
  ring 
  t 
  en 
  den 
  inhoud 
  

   2 
  Ti 
  t 
  d 
  t 
  du 
  7 
  dan 
  zal 
  de 
  vertikale 
  component 
  der 
  attractie 
  gelijk 
  

   zijn 
  aan 
  

  

  u 
  

  

  Qh-u 
  2 
  Ti 
  tdtdu 
  - 
  (f> 
  (r) 
  

   r 
  

  

  als 
  r 
  den 
  afstand 
  voorstelt, 
  waarop 
  het 
  beschouwde 
  punt 
  van 
  de 
  

   deelen 
  der 
  ringvormige 
  ruimte 
  verwijderd 
  is, 
  en 
  cp 
  (r) 
  de 
  kracht, 
  

   waarmede 
  twee 
  massa 
  eenheden, 
  op 
  een 
  afstand 
  r 
  geplaatst, 
  elkan- 
  

   der 
  aantrekken. 
  

  

  