﻿16 
  THERMODYNAMISCHK 
  THEORIE 
  DER, 
  CAPILLARITEIT 
  IN 
  DE 
  

  

  capillaire 
  energie 
  zoo 
  klein 
  zou 
  blijken, 
  dat 
  zij 
  volstrekt 
  niet 
  te 
  

   rijmen 
  is 
  met 
  bet 
  bedrag, 
  dat 
  bet 
  experiment 
  voor 
  baar 
  doet 
  vin- 
  

   den, 
  tenzij 
  men 
  de 
  werkingsfeer 
  een 
  afmeting 
  geeft, 
  die 
  weder 
  in 
  

   strijd 
  komt 
  met 
  andere 
  waarnemingen. 
  In 
  bet 
  vervolg 
  zal 
  echter 
  

   blijken 
  dat 
  deze 
  bezwaren 
  slechts 
  denkbeeldig 
  zijn. 
  Een 
  grootere 
  

   zwarigheid 
  ligt 
  in 
  de 
  beslissing 
  of 
  men 
  gerechtigd 
  is 
  als 
  voldoende 
  

  

  graad 
  van 
  benadering 
  s 
  = 
  c 
  — 
  ay 
  — 
  te 
  stellen. 
  De 
  opvol- 
  

  

  gende 
  coëfficiënten 
  c 
  4 
  en 
  c 
  6 
  enz. 
  zijn 
  van 
  een 
  afmeting, 
  zoodanig, 
  

   dat 
  — 
  van 
  dezelfde 
  orde 
  van 
  kleinheid 
  is 
  als 
  - 
  en 
  — 
  en 
  die 
  wij 
  

  

  C4 
  Cg 
  Cl 
  

  

  dus 
  kunnen 
  stellen 
  van 
  een 
  afmeting 
  gelijk 
  aan 
  die 
  van 
  de 
  tweede 
  

   macht 
  van 
  den 
  straal 
  van 
  attractie. 
  Daar 
  staat 
  tegenover, 
  dat 
  het 
  

   mogelijk 
  is, 
  dat 
  de 
  opvolgende 
  factoren 
  waarmede 
  zij 
  vermenigvul- 
  

  

  dJfi 
  dh^ 
  

  

  digd 
  moeten 
  worden, 
  opklimmen, 
  zoodat 
  — 
  = 
  -— 
  enz. 
  kan 
  beschouwd 
  

  

  (> 
  cry 
  

  

  dh* 
  

  

  worden 
  als 
  omgekeerd 
  evenredig 
  met 
  de 
  tweede 
  machten 
  van 
  de 
  

   dikte 
  der 
  overgangslaag. 
  Alles 
  hangt 
  er 
  dus 
  van 
  af 
  of 
  de 
  dikte 
  der 
  

   laag 
  als 
  groot 
  ten 
  opzichte 
  van 
  den 
  straal 
  der 
  werkingssfeer 
  mag 
  

   beschouwd 
  worden 
  — 
  en 
  het 
  komt 
  mij 
  voor, 
  dat 
  er 
  niets 
  tegen 
  

   pleit 
  dit 
  aan 
  te 
  nemen. 
  Integendeel, 
  optische 
  waarnemingen 
  schijnen 
  

   daarop 
  te 
  wijzen. 
  Toch 
  blijft 
  dit 
  een 
  punt, 
  dat 
  nader 
  onderzoek 
  

   eischt, 
  al 
  zal 
  ik 
  mij 
  voorloopig 
  tot 
  behoud 
  van 
  den 
  term 
  met 
  den 
  

   factor 
  c 
  2 
  beperken 
  l 
  ). 
  

  

  Voor 
  wij 
  de 
  waarde 
  van 
  ip 
  ~ 
  s 
  — 
  r 
  x 
  r\ 
  kunnen 
  aangeven, 
  hebben 
  

   wij 
  nog 
  eerst 
  de 
  vraag 
  te 
  beantwoorden 
  of 
  de 
  waarde 
  van 
  i\ 
  in 
  de 
  

   overgangslaag 
  alleen 
  door 
  de 
  dichtheid 
  bepaald 
  wordt. 
  Het 
  komt 
  

   mij 
  waarschijnlijk 
  voor 
  dat 
  dit 
  het 
  geval 
  is; 
  ook 
  Gibbs 
  neigt 
  blijk- 
  

   baar 
  tot 
  deze 
  meening 
  (zie 
  pag. 
  382 
  van 
  zijn 
  bekende 
  verhandeling). 
  

   De 
  entropie 
  is 
  naar 
  het 
  mij 
  toeschijnt 
  in 
  elk 
  punt 
  bepaald 
  door 
  de 
  

   snelheid 
  der 
  molekulaire 
  beweging 
  en 
  door 
  het 
  aantal 
  botsingen; 
  

   in 
  elk 
  geval 
  missen 
  wij 
  op 
  het 
  oogenblik 
  nog 
  elk 
  gegeven, 
  waaruit 
  

   zou 
  kunnen 
  opgemaakt 
  worden, 
  welke 
  wijziging 
  zou 
  moeten 
  aange- 
  

   bracht 
  worden 
  in 
  de 
  grootte 
  der 
  entropie 
  door 
  verschil 
  in 
  toestand 
  

   van 
  de 
  omringende 
  massa. 
  Ik 
  acht 
  mij 
  daardoor 
  verontschuldigd, 
  

   zoo 
  niet 
  gerechtigd 
  om, 
  als 
  ik 
  het 
  vraagstuk 
  verder 
  uitwerk, 
  de 
  

   entropie 
  alleen 
  te 
  doen 
  afhangen 
  van 
  de 
  densiteit. 
  

  

  ') 
  Zie 
  voor 
  de 
  volledige 
  vergelijking 
  bet 
  laatste 
  gedeelte 
  dezer 
  verhandeling. 
  

  

  