﻿ONDERSTELLING 
  VAN 
  CONTINUE 
  DICHT 
  II 
  E 
  [ 
  D 
  S 
  V 
  ER 
  A 
  ND 
  E 
  KING. 
  53 
  

  

  of 
  

  

  2 
  \ith, 
  

  

  «(Ci— 
  Cs) 
  3 
  

   waarvan 
  de 
  integraal 
  is 
  

  

  o 
  \ 
  fa 
  — 
  ç 
  2 
  ) 
  2 
  . 
  o 
  c 
  — 
  C2 
  

  

  d 
  cos. 
  <s 
  t 
  

  

  2n 
  Ci 
  — 
  C2 
  

  

  1 
  -j- 
  2 
  n 
  & 
  cos. 
  2 
  Ti 
  

  

  C 
  — 
  ga 
  

  

  Ci 
  — 
  C2 
  

  

  1 
  + 
  4/i 
  2 
  

  

  a 
  (Ci 
  — 
  C2) 
  2 
  Vrf/t/ 
  i 
  

  

  . 
  1 
  + 
  2 
  Ti 
  A 
  cos. 
  2 
  >t 
  — 
  ! 
  2 
  

  

  « 
  Ci 
  — 
  Ca' 
  

  

  De 
  constante 
  moet 
  zoodanig 
  te 
  bepalen 
  zijn, 
  dat 
  als 
  C 
  — 
  Ci 
  cu 
  C2 
  

  

  gesteld 
  wordt 
  — 
  = 
  is. 
  

   & 
  dh 
  

  

  En 
  dus 
  

  

  1 
  + 
  4/r 
  2 
  

  

  (1 
  + 
  2ttA) 
  3 
  

  

  ! 
  Ci 
  — 
  C2' 
  

  

  (B) 
  

  

  De 
  vergelijking 
  B 
  heb 
  ik 
  ontwikkeld, 
  omdat 
  deze 
  ons 
  misschien 
  

   een 
  denkbeeld 
  kan 
  geven 
  van 
  de 
  wijze, 
  waarop 
  beslist 
  zal 
  moeten 
  

   worden 
  of 
  de 
  grenslaag 
  continue 
  is, 
  of 
  dat 
  discontinuïteit 
  zal 
  intreden. 
  

  

  Deze 
  vergelijking- 
  levert 
  n.l. 
  (— 
  ^=00 
  als 
  cos. 
  2tc- 
  — 
  — 
  = 
  — 
  . 
  

  

  s 
  J 
  ö 
  \dhJ 
  Ci— 
  Ca 
  2jlk 
  

  

  Voor 
  zeer 
  kleine 
  waarden 
  van 
  k 
  is 
  aan 
  deze 
  voorwaarden 
  niet 
  te 
  

  

  voldoen. 
  Nemen 
  wij 
  h 
  zoodanig 
  dat 
  = 
  1, 
  dan 
  is 
  er 
  een 
  clement 
  

  

  J 
  3 
  2nk 
  ' 
  

  

  der 
  lijn 
  g=/(A) 
  waar 
  de 
  raaklijn 
  loodrecht 
  op 
  de 
  Aas 
  staat; 
  maar 
  

   voor 
  grootere 
  waarden 
  van 
  k 
  komt 
  er 
  een 
  kromme, 
  die 
  op 
  het 
  denk- 
  

   beeld 
  van 
  discontinuïteit 
  voert. 
  

  

  Zoo 
  heeft 
  de 
  kromme 
  door 
  (B) 
  voorgesteld 
  voor 
  < 
  1 
  het 
  door 
  

  

  fig. 
  (2) 
  voorgestelde 
  beloop 
  ; 
  een 
  lijn, 
  die 
  voor 
  een 
  reeks 
  waarden 
  van 
  h 
  

  

  3 
  densiteiten 
  zou 
  cischen 
  en 
  dus 
  tot 
  een 
  ongerijmdheid 
  voert. 
  

   t 
  

  

  